محمود سلیمانی در سال ١٣٣٢ چشم به‌ جهان گشود

رفیق محمود در تمام طول عمر٢٦ ساله  کوتاه‌ خود با خون و استخوان درد و رنج و مشقت کارگران و زحمتکشان را درک کرده‌ بود. او در همان اوایل نوجوانی شروع به‌ فعالیت سیاسی ضد رژیم پهلوی کرد و بارها و بارها به‌ ساواک خوانده‌ شد و تحت شکنجه‌ قرار گرفت.

او یکی از فعالان دوره‌ خود بود که‌ به‌هر شیوه‌ موجود با نظام پهلوی مبارزه‌ می کرد. انسانی آزاده‌، دوست داشتنی و مبارز بود و به‌ انسان و آرمانهای انسانی ارزش می نهاد. او به‌ راحتی می توانست با قشر کارگر و زحمتکش تماس بگیرد چون خود از میان آنان برخواسته‌ بود و از غم و رنجی که‌ بر طبقه‌ کارگر روا میشد آگاه‌ بود، به‌همین دلیل او لحظه‌ای از آگاه ‌کردن و پشتیبانی از آنان کوتاهی نمیکرد. رفیق محمود خود برای نزدیک شدن‌ هرچه‌ بیشتر به‌ کارگران و زخمتکشان به‌ کار در کوزه‌پزخانه (کوره‌پزخانه‌ موسوی)‌ و کارهای تابستانی روی می آورد.

او کمونیستی مبارز بود که‌ جسورانه‌ افکار و عقاید کمونیستی خود را بیان و صراحتا از آن دفاع می کرد. او جوانی جسور بود که تمام عمر کوتاه خودرا وقف خدمت به مردم زحمتکش کرد. بعد از اتمام تحصیلاتش در سنندج به مریوان بازگشته و به شغل معلمی روی آورد و در منطقه ژاورود ( بیساران و چشمیر) به تدریس اشتغال داشت.

مردم بیساران او را به‌خوبی به ‌یاد دارند چرا که‌ او تنها معلم بچه‌های آنها نبود بلکه‌ یاری دهنده‌ زحمتکشان روستا بود و آنها را برای آوردن به‌ شهر مریوان و مراجعه‌ کردن به دکتر برای مداوا و با مخارج خود همیشه‌ عهده دار می شد.

او نمونه بارز شخصی آزادیخواه و برابری طلب بود که‌ همیشه‌ به‌ نقش زنان در جامعه‌ ارزش خاصی قائل بود و به‌ معنای واقعی برابری زن و مرد را در میان خانواده‌ خود شروع کرد. او انسانی آزاده و کمونیست بود که جان خود را در همین راه‌ فدا نمود.

رفیق محمود در روز اول فروردین سال ١٣٥٨ در حالیکه‌ مشغول تنظیم برنامه‌ریزی حفاظت شهر با همفکران خود در بالای مقر ستاد مشترک انقلاب بودند بر اثر تیراندازی مزدوران محلی جان باخت.

یاد و خاطره‌ رفیق محمود سلیمانی همیشه زنده است