|
به یاد رفيق"عبدالله نودينيان"
فرمانده جسور و كاردان کومله
رفيق"عبدالله نودينيان" سال 1334
در يك خانواده زحمتكش در شهر
مريوان متولد شد. پدر و مادر رفيق
عبدالله فرهنگي بودند و با حقوق
ناچيزي كه از آموزش و پرورش
دريافت مي كردند هزينه هاي زندگي
خود و 8 فرزندشان را تامين مي
نمودند. خانواده رفيق عبدالله در
زمره خانواده هاي محبوب و قابل
اعتماد در ميان توده هاي مردم شهر
مريوان به ويژه در ميان فرهنگيان
اين شهر بودند.
رفيق عبدالله در همان دوران كودكي
و زمانيكه مدرسه تعطيل مي شد براي
كمك به تامين معيشت خانواده اش به
كارگري مي پرداخت و در اين دوره
بود كه با رنج و مرارت كارگران و
زحمتكشان آشنا گرديد و همواره به
ريشه ستم و نابرابري در نظام
طبقاتي و مبارزه عليه اين وضعيت
مي انديشيد. رفيق عبدالله
نودينيان كه در دوره دبيرستان
مشغول تحصيل بود با مسائل سياسي
آشنا گرديد و در مبارزات توده ه
اي اين دوره به خصوص مبارزات دانش
آموزان نقش فعالي داشت. رفيق
عبدالله به هنگام كار در شركتهاي
ساختماني ارتباط نزديك و صميمانه
اي با كارگران برقرار نموده و
همواره تلاش مي كرد آنان را با
مسائل سياسي آشنا نمايد. وي در
اعتراضات كارگران شهرداري مريوان
در سال 1353 يكي از فعالين شناخته
شده و مورد اعتماد كارگران بود.
رفيق عبدالله سپس با محفلي از
مبارزين انقلابي و كمونيست در شهر
مريوان از جمله رفقاي جانباخته
"رئوف كهنه پوشي"، "موسي شيخ
الاسلامي" و "عطا رستمي" آشنا
گرديد و مبارزاتش را با اين جمع
ادامه داد.
رفيق "عبدالله نودينيان" سال 1350
وارد دانشسراي مقدماتي بيجار شد و
در اين عرصه نيز در مبارزات
كارآموزان اين دانشسرا نقش فعال و
برجسته اي داشت. سال 1354 به شغل
معلمي روي آورد و در روستاي"كال"
از توابع مريوان به تدريس مشغول
گرديد. زحمتكشان روستاي كال
هيچگاه ياد و خاطره دلسوزي و
فداكاريهاي اين معلم مبارز و
انقلابي را كه به دليل خصائص
انسانيش از محبوبيت ويژه اي در
ميان آنان برخوردار بود، از ياد
نخواهند برد. وي در اين دوره
همچنين نقش فعالي در سازماندهي
اعتراضات و مبارزات معلمان مريوان
داشت و از پيشروان اعتراضات توده
اي اين دوره بود.
رفيق عبدالله سال 1355 براي كار
عازم تهران گرديد و در شركت
ساختماني "آ.اس.پ" به كارگري
پرداخت و نقش فعالي در سازمان
دادن اعتراضات كارگران اين شركت
داشت.
همزمان با قيام توده هاي مردم
ستمديده ايران عليه رژيم شاه رفيق
عبدالله در سازماندهي حفاظت از
شهر مريوان و همچنين تشكيل شوراها
و سپس اتحاديه دهقانان نقش فعالي
از خود نشان داد. به دنبال يورش
فئودالها و ملاكين منطقه "سوما
بردوس" اروميه به دهقانان زحمتكش
اين منطقه، جمعي از مبارزين
انقلابي از شهرهاي مريوان و سنندج
به كمك دهقانان شتافتند كه رفيق
عبدالله نيز يكي از چهرهاي شناخته
شده اين حركت بود. پس از بازگشت
از منطقه"سوما بردوس" همراه با
رفقايش توسط مرتجعين مذهبي طرفدار
"احمد مفتي زاده" در شهر سنندج
دستگير و در مسجد جامع اين شهر
زنداني گرديدند، اما با اعتراض
مردم ناچار به آزادي آنان شدند.
رفيق"عبدالله نودينيان" يكي از
فرماندهان عمليات تصرف مقر سپاه
پاسداران مريوان در روز 23 تير
ماه سال 1358
بود و در سازماندهي
اين حركت پيروزمندانه نقش برجسته
اي داشت. با يورش رژيم اسلامي به
كردستان در مرداد ماه سال 1358
رفيق عبدالله از جمله اولين دسته
از رزمندگاني بود كه به کومله
پيوست. وي نه تنها فرمانده اي
نظامي، بلكه رهبري عملي در
سازماندهي مبارزات توده هاي مردم
شهر مريوان و منطقه بود و از
محبوبيت خاصي در ميان كارگران و
زحمتكشان برخوردار بود.
در جريان خلع سلاح گروه مرتجع
سپاه رزگاري در منطقه "كلاترزان"
مريوان به وسيله پيشمرگان کومله،
رفيق عبدالله از فرماندهان نظامي
جسور و كاردان کومله بود و در
جريان يورش دوم رژيم به كردستان
نيز مسئوليت چندين عمليات نظامي
پيروزمندانه را به عهده داشت.
متاسفانه روز 18 ارديبهشت ماه سال
1359 در جريان عمليات نظامي
پيشمرگان کومله براي تصرف مقر
نيروهاي رژيم اسلامي در ارتفاعات
مشرف به روستاي"چاوك" در حومه
مريوان، كه رفيق عبدالله فرماندهي
بخش از اين نبرد را به عهده داشت،
مورد اصابت گلوله مزدوران رژيم
قرار گرفت و جانباخت.
ياد و خاطره رفيق "عبدالله
نودينيان" رزمنده انقلابي، معلم
فداكار و چهره محبوب توده هاي
مردم كارگر و زحمتكش شهرهاي
مريوان و سنندج براي هميشه در
دلهايمان زنده و جاوادان خواهد
ماند.
|
