فخرالدین رحمتی

 
 

تاریخ جانباختن: 1360.08.19

محل و نحوه جانباختن: نوره (سنندج) ـ مقاومت حماسی در مقابل  تعرض رژیم

 

 

 

   
 

به‌روز و به‌رێزه‌ یادی ئازیز و هه‌میشه‌ زیندووی، هاروێ فه‌خره‌دین ره‌حمه‌تی، پێشمه‌رگه‌ی فیداكار و جه‌سووری كۆمه‌ڵه‌

 

هاروێ فه‌خره‌دین كه‌ له‌ ریزه‌كانی كۆمه‌ڵدا به‌ فه‌خره‌ نه‌وه‌ره‌ ده‌ناسرێته‌وه، ساڵی ١٣٣٤ی هه‌تاوی له‌ ئاوایی نه‌وه‌ره‌ی ناوچه‌ی سنه‌ چاوی به‌ ژین هه‌ڵێنا.

ده‌ورانی خوێندنی سه‌ره‌تایی له‌ ئاواییه‌ی خۆیان به‌ئه‌نجام گه‌یاند و پاشان ره‌وانه‌ی شاری سنه‌ بوو و له‌وێ تا ساڵی سێهه‌می ده‌بیرستان درێژه‌ی به‌ خوێندن دا.

هه‌لومه‌رجی ژیان ئه‌وی به‌ره‌ و بازاری كار و چه‌وسانه‌وه‌ راكێشا و پیشه‌ی راننه‌نده‌گی هه‌ڵبژارد.

له‌ ده‌ورانی راپه‌رینی ساڵی ٥٧دا هاته‌ ناو كۆری خه‌باتی سیاسییه‌وه‌ و وه‌ك زۆربه‌ی لاوه‌كان له‌ ئیعترازات و خۆپیشاندانه‌كانی ئه‌م ده‌وانه‌دا به‌شداری كرد.

پاش هاتنه‌ سه‌ركاری رژیمی ئیسلامی و له‌ جه‌و و فه‌زایه‌كی شۆرشگێرانه‌ كه‌ له‌ به‌رانبه‌ر زوڵم و سه‌ركوتگه‌رییه‌كانی ئه‌م رژیمه‌ هاتبووه‌ ئاراوه‌ سه‌رنجی به‌ره‌ و لای كۆمه‌ڵه‌ راكێشرا و به‌ هۆی په‌یوه‌ندیه‌ك كه‌ له‌گه‌ڵ هاروێ گیانبه‌خت كردوو ئه‌یوبی نه‌به‌ویه هه‌یبوو، رۆژ به‌ دواێ رۆژ، زیاتر له‌ سیاسه‌ت و ئامانجی كۆمه‌ڵه‌ نزیكتر ده‌بووه‌وه‌ هێز و توانا و وره‌ی به‌رز و باوه‌ر به‌ رزگاری چه‌وساوه‌كان هه‌تا دهات له‌ كاری سیاسی و شۆرشگێرانه‌ی ئه‌م ئازیزه‌ ره‌نگی ئه‌دایه‌وه‌.

كاتی رێپێوانی مێژوویی خه‌ڵكی شاری سنه‌ به‌ره‌و مه‌ریوان، له‌ به‌شی نیزامی پارێزگاری ئه‌م رێپێوانه‌ به‌شداری كرد، كاتی هێرشی رژیم بۆ سه‌ر شاری سنه‌ و له‌ جه‌ریانی خۆراگری خه‌ڵك له‌ به‌رانبه‌ر ئه‌م هێرشه‌دا، له‌ سه‌نگه‌ره‌كانی ئه‌م موقاومه‌ته‌دا حوزوری به‌رچاو كاریگه‌ری هه‌بوو.

له‌ كاتی هاتنه‌ ده‌ره‌وه‌ی هێزی پێشمه‌رگه‌ له‌ شاری سنه‌، ماندوویی نه‌ناسانه‌ له‌ به‌شی ته‌داروكاتدا دڵسۆزانه‌ كاری ده‌كرد و دواجاریش په‌یوه‌ندی خۆی له‌گه‌ڵ هێزی پێشمه‌رگه‌ی راگرت و له‌ ئاسانكاری  بۆ به‌رێوه‌ چوونی عه‌مه‌لیاتی پێشمه‌رگانه‌دا ده‌وری ده‌نواند.

پاییزی ساڵی ١٣٦٠ كه‌ بۆ سه‌ردانێك ده‌چێته‌وه‌ ئاواییه‌كه‌ی خۆیان تا دیدارێك له‌گه‌ڵ هاوسه‌ری ژیانی و منداڵه‌كانی تازه‌ بكاته‌وه‌، هێزه‌كانی رژیم ئاگاداری حوزووری ده‌بن و پیلانێك بۆ ده‌ستگیر كردنی داده‌رێژن و نه‌ ته‌نیا ماڵه‌كه‌یان به‌ڵكوو چوار ده‌وری ئاوایی به‌ هێزه‌كانی خۆیان موحاسره‌ ده‌كه‌ن.

پیلانه‌كه‌یان به‌ ناردنی ٢كه‌س به‌ چه‌ك و ره‌خته‌وه‌ بۆ به‌ر ماڵی هاورێ فه‌خره‌ ده‌ست پێده‌كات كه‌ خۆیان به‌ پێشمه‌رگه‌ ده‌ناسێنن و داوا ده‌كه‌ن كه‌ كاك فه‌خره‌ له‌گه‌ڵیان بروات، ئه‌م ٢ كه‌سه‌ له‌ لایه‌ن هاروێ فه‌خره‌وه‌ شناسایی ده‌بن و ده‌ست به‌جێ ده‌كه‌ونه‌ به‌ر ئاگری چه‌كه‌كه‌ی و پاشان سیلاح و مۆهێماته‌كه‌یان ده‌باته‌ ژووره‌وه‌ و ئاماده‌ی راوه‌ستان و خۆراگری له‌ به‌رانبه‌ر هێزه‌كانی رژیم ده‌بێت.

ئه‌م خۆشه‌ویسته‌ هه‌ر كه‌ ده‌زانێ ماڵه‌كه‌یان موخاسره‌ كراوه‌ هاوسه‌ر و منداڵه‌كانی له‌ ماڵ ده‌نێرێته‌ ده‌ره‌وه‌ و به‌رنگاری هێزه‌كانی رژیم ده‌بێت كه‌ به‌ ژماره‌یه‌كی زۆر و پر چه‌ك بۆ ده‌ستگیری ئه‌و هاتبوون.

چه‌كداره‌كانی سوپای رژیم به‌ سیلاحی سوك و نیوه‌ قورس و ته‌نانه‌ت به‌ خۆمپاره‌ هێرش ده‌به‌نه‌ سه‌ر ماڵه‌كه‌ی. هاورێ فه‌خره‌ موقاوه‌متێكی جانانه‌ و تا پای گیان ده‌ست پێده‌كات. ئه‌و موقاوه‌مه‌ته‌ حه‌ماسیه‌ كه‌ ئه‌مرۆكه‌ بۆته‌ داستانێكی هه‌رگیز له‌ بیر نه‌كراو له‌ میژوویی خه‌بات و موقاوه‌مه‌ت له‌ كوردستان بۆ ماوه‌ی پانزده‌ ساعه‌ت درێژه‌ی ده‌بێ. له‌ جه‌ریانی ئه‌م شه‌ره‌ نابه‌رابه‌ره‌دا ١٥ كه‌س له‌ هێزه‌كانی رژیم ده‌كوژرێن و ژماره‌یه‌كیشیان لێ بریندار ده‌بن.

له‌ گه‌رمه‌ی ئه‌م شه‌ره‌دا هێزه‌كانی رژیم كه‌ هێچ جۆره‌ بۆنێكیان له‌ ئینسانیه‌ت نه‌بردووه‌، كاك علا برای ١٢ ساڵ ته‌مه‌نی هاروێ فه‌خره‌یان، كه‌ هیچ په‌یوه‌ندییه‌كی به‌و شه‌ره‌وه‌ نه‌بووه‌ له‌ ماڵ ده‌هێننه‌ ده‌ره‌وه‌ و پاش ئه‌شكه‌نجه‌ و ئازارێكی زۆر له‌ نێو ئاوایی ده‌یده‌نه‌ به‌ر ده‌سترێژ و ئیعدامی ده‌كه‌ن.

ساعه‌ت ١٢ی نیوه‌رۆ به‌كرێگیراوانی رژیم به‌ رژاندنی گازویل و به‌نزین و ته‌قاندنی گولله‌ی ئارپیجی ماڵه‌كه‌ی ئاگر تێبه‌ر ده‌ده‌ن و داوای لێده‌كه‌ن كه‌ خۆی به‌ده‌سته‌وه‌ بدات، ئه‌م داواكارییه‌ی ئه‌وان له‌گه‌ڵ ده‌نگی دلێرانه‌ و وره‌ی به‌رزی ئه‌م ئازیزه‌ كه‌ به‌رانبه‌ر به‌ ئه‌وانه دروشمی بژی كۆمه‌ڵه‌ سه‌ر ئه‌دا و ده‌یگوت هه‌تا ئاخرین فیشه‌كێك كه‌ پێم مابێت به‌رانبه‌رتان شه‌ر ده‌كه‌م به‌ره‌ورووبوو.

هه‌واڵی ئه‌م حه‌ماسه‌ و موقاومه‌تی كاك فه‌خره‌ راده‌گه‌یه‌نێت كه‌ له‌ ئاوایی نه‌وه‌ره‌ له‌گه‌ڵ كۆمه‌ڵێكی زۆر له‌ پێشمه‌رگه‌كانی كۆمه‌ڵه‌ ده‌رگیر بوه‌.

سه‌رئه‌نجام پاش ١٥سه‌عات شه‌ر و پاش ئه‌وه‌ی شوێنی موقاومه‌تی هاورێ فه‌خره‌ی نه‌وه‌ره‌ به‌ ته‌واوه‌تی ئاگر ده‌گرێت، له‌ حاڵێكدا لاقێكی بریندار و به‌ جامانه‌كه‌ی به‌ستوویه‌تی، له‌ شوێنی ژیانی كه‌ ده‌بێته‌ سه‌نگه‌ری تێكۆشان و خه‌باتی، دێته‌ ده‌ره‌وه‌ و بۆ ئه‌وه‌ی هێزه‌كانی رژیم نه‌توانن ده‌ستگیری كه‌ن به‌ ئاخرین فیشه‌كێك كه‌ لای مابوو كۆتایی به‌ ژیانی خۆی دێنێت. به‌م جۆره‌ هاروێ فه‌خره‌ گیانی به‌خت ده‌كا و لاپه‌ره‌یه‌كی دیكه‌ش له‌ داستانی خه‌بات و خۆراگری له‌ شۆرشی عادڵانه‌ی خه‌ڵكی كوردستاندا تۆمار ده‌كرێ. ناوی هه‌میشه‌ به‌رزه‌ و رێگه‌ی به‌رده‌وام.

 

   
 

گرامی باد یاد رفیق  جانباخته فخرالدین رحمتی

پانزده ساعت جنگ قهرمانانه رفیق فخرالدین رحمتی پیشمرگ فداکارکومله در روستای نوره از توابع سنندج حماسه‌ایست که هنوز هم خاطره آن در میان زحمتکیشان کردستان زنده است. رفیق فخرالدین رحمتی در این مقاومت  قهرمانانه جان باخت. مر دم زحمتکش روستای نوره خود شاهد 15 ساعت مقاومت جسورانه و کم نظیر رفیق فخرالدین بودند. بی شک آن مقاومت حماسه آفرین همچون مدرکی پر افتخار از مبارزه قهرمانانه پارتیزان کمونیست در ذهن کارگران و مردم ستمدیده زنده و مایه سرفرازیشان است.

ساعت 8 شب نوزدهم آبانماه سال 60 شمار زیادی از مزدوران رژیم جمهوري اسلامي مستقر در شهر سنندج به منظور محاصره روستای نوره به راه افتادند. چند واحد از آنها از کوههای اطراف نوره آمده و روستا را به محاصره خود در آوردند و خود را بعنوان پیشمرگ معرفی میکنند که از عملیات شهر برگشته‌اند اما هر کسی که ابراز خوشحالی کرده بود  دستگیر و با خودشان به نوره آورده بودند چند واحد دیگر از مزدوران از طریق جاده خود را به روستای نوره میرسانند، در خانه ها را به صدا در میآورند و میگویند به رفیق ما بگوئید بیاد بیرون چون قرار است گروه ضربت بیاد.

دو نفر از مزدوران محلی وارد منزل رفیق فخر الدین میشوند و خود را بعنوان پیشمرگ معرفی میکنند. ولی رفیق فخرالدین هردوشان را شناسایی کرده و آنها را فوراً به رگبار گلوله می بندد.

رفیق فخرالدین همین که متوجه میشود که در محاصره است، فوراً همسر و بچه هایش را به بیرون از منزل میفرستد. بعد از اینکه همسر و بچه هایش را از خطر دور میکند،‌خود را برای مقاومتی نابرابر و تا پای جان آماده میکند. و مقاومتي كم نظير بود  که برای همیشه در تاریخ مبارزه پیشمرگان کومه له علیه سرکوبگران از ياد نخواهد رفت.

مزدوران جمهوری اسلامی که چهار اطراف خانه رفیق فخرالدین را محاصره کرده بودند تمام در و پنجره های آن را به رگبار گلوله میبندند و تمام خانه های ده را برای پیدا کردن همسر و بچه های رفیق فخرالدین بازدید کرده بودند. موقع روشن شدن هوا هنگامی که علاالدین برادر 12 ساله رفیق فخرالدین از خانه یکی از همسایگانشان بیرون میآید مزدوران جمهوري اسلامي او را دستگیر میکنند و بعد از شکنجه های وحشیانه در حالی که دستهایش را از پشت بسته بودند، در کنار رود خانه ای در نزدیکی نوره به دست یکی از مزدوران اهل خود نوره به رگبار بسته شد و جانباخت. مزدوران اسلامی سرمایه به این اکتفا نکرده و یکی از همسایگان رفیق فخرالدین را از خانه خود بیرون  می  آورند و به وحشیانه شیوه اعدام میکنند.

بعد از آن مزدوران جمهوري اسلامي متوصل به سلاح آرپی چی 7، بازوکا، نارنجک انداز کالیبر 50، خمپاره، مین و دینامیت به خانه رفیق فخرالدین حمله ور میشوند و چندین بار از طریق پشت بام مواد منفجره را به داخل خانه پرتاب میکنند. ولی رفیق فخرالدین با هوشیاری کامل همه آنها را خنثی کرده و بدون آنکه هیچ گونه تزلزلی در اراده پولادینش به وجود  آید، قهرمانانه در سه سنگر مقاومت میکند.

نزدیک به 12 ساعت مزدوران و جنایتکاران با ریختن بنزین و گازوئیل و با شلیک گلوله آرپی چی  خانه رفیق فخرالدین را به آتش کشیدند، ولی رفیق فخرالدین با صدای رعد آسایش، رو به مزدوران ج.ا میگفت: تا آخرین فشنگ خود تسلیم نخواهم شد. مزدوران با زور چند نفر از اهاي ده ر ا به داخل خانه پیش رفیق فخرالدین میفرستند تا بتوانند به این شیوه او را تسلیم نمایند و جنازه دو مزدور کشته شده را بیرون بکشند. ولی رفیق فخرالدین به آنها متذکر میشد که من تسلیم نخواهم شد شما بر گردید.

سرانجام بعد از پانزده ساعت مقاومت قهرمانانه، در حالی که خانه در  آتش میسوخت رفیق فخرالدین از ناحیه پا به شدت زخمی بود، از خانه بیرون آمد سه مزدور که در پشت بام کمین کرده بودند با بیرون آمدنش وی را به رگبار میبندند.

همانطور که خود قول داده بود، آخرین گلوله را خود را به سینه محافظان و مزدوران سرمایه شلیک کرد. و در حالی که تنها یک فشنگ در اسلحه اش باقی مانده بود، از اینکه مبادا زنده به دست مزدوران افتد، به زندگی پر افتخار خود خاتمه داد و قلب پراز امید و آرزویش از تپش باز ایستاد.

مزدوران حتی بعد از جانباختن رفیق فخرالدین جرأت نزدیک شدن به او را نداشتند و برای اطمینان خاطر  بعد از جانباختنش جنازه اش را به رگبار بستند.

رژیم بی شرمانه از طریق بلندگوهای تبلیغاتی خود اعلام میکردند که در روستای "نوره" با تعداد زیادی پیشمرگ درگیر شده ایم. ولی این تعداد زیاد پیشمرگ نبود فقط رفیق فخرالدین بود که با اعتقادی راسخ به رهایی طبقه کارگر و آرمان کمونیستی اش 15 ساعت بر علیه نیروهای زیادی از جنایتکاران و مزدوران ج.ا مبارزه کرد. و با جانباختن کم نظیر خود صحنەای با شکوه از جسارت و فداکاری پیشمرگ انقلابی کومه له را به صحنه آورد و ترس و وحشتی عظیم در دل جنایتکاران این نبرد نابرابر باقی گذاشت.

در این نبرد رفیق فخرالدین و برادر 12 ساله اش و یکی از زحمتکشان روستای نوره جانباختند، ولی خاطره جسارت و فداکاری رفیق فخرالدین در میان زحمتکشان روستای نوره و اطراف  هنوز زنده مانده است.

قلب رفیق فخرالدین به امید رهایی طبقه کارگر وبرابری انسانها و آرزوی دنیای بهتر از تپش باز ایستاد ولی راهش همچنان ادامه دارد و یادش زنده است.

گرامی باد یاد همیشه زنده پیشمرگ انقلابی و توانای کومه له، رفیق فخرالدین رحمتی