به‌ریزه‌ یادی هاوری عه‌لی نادری پێشمه‌رگه‌ی وشیار و فیداكاری كۆمه‌له‌

هاوری عه‌لی نادری سالی 1334ی هه‌تاوی له‌ ئاوائی ناچیتی سه‌ر به‌ شاری بۆكان چاوی به‌ ژین هه‌لێنا.

ده‌ورانی خوێندنی سه‌ره‌تائی له‌ ناچیت به‌سه‌ر برد و پاشان بۆ درێژه‌ پێدان به‌ خوێندن رۆیشته‌ شاری بۆكان، له‌ به‌ر ئه‌وه‌ی نه‌یده‌توانی له‌ شاری بۆكان شوێنێك بۆ مانه‌وه‌ی دابین بكات ناچاره‌ن هه‌موو رۆژێك له‌ ناچیته‌وه‌ به‌ پێ ده‌چوه‌ شاری بۆكان تا بتوانی له‌ كه‌لاسی ده‌رس ئاماده‌ بێت.

هاوینان بۆ یارمه‌تی دانی بنه‌ماله‌كه‌ی و له‌به‌ر ئه‌وه‌ی بتوانێت پێداویستیه‌كانی خوێندنی دابین بكات، له‌ شیركه‌ته‌ بینا سازیه‌كان و یا له‌ كوره‌خانه‌كان  كاری ده‌كرد.

سه‌ره‌رای ته‌نگده‌ستی و باری گوزه‌رانی مه‌عیشه‌تی به‌ هه‌ول و تیكوشانی خۆی توانی ده‌ورانی خوێندنی دواناوه‌ندی به‌سه‌ر به‌رێت و ببێت به‌ موعه‌لیم.

سالانی پێش خۆرۆشانه‌ جه‌ماوه‌ریه‌كه‌ی خه‌لكی ئیران له‌گه‌ل مه‌سائیلی سیاسی ئاشنا بوو، به‌ ده‌ست پێكردنی ئیعتراز وناره‌زایه‌تی ده‌ربرینی خه‌لكی تینوی ئازادی و ژیانێكی به‌ دور له‌ زۆلم و سته‌م، هاته‌ ریزی ئه‌و خه‌لكه‌ و هه‌لسووراوێكی چالاكی ئه‌م ده‌ۆرانه‌ له‌ خه‌بات بوو.

له‌م ده‌ورانه‌ دا كاك عه‌لی موعه‌لیمی خوێندنگا بوو و له‌ ئاوائیه‌كانی سماقان و جه‌وانمه‌رد ده‌رسی ده‌وته‌وه‌.

به‌ دوای رووخاندنی رژیمی په‌هله‌وی له‌ ژێر كاریگه‌ریه‌كانی خه‌بات و فیداكاری ده‌یان ساله‌ی خه‌لكی تینوی ئازادی و عه‌داله‌تی كۆمه‌لایه‌تی ئیران له‌ رێبه‌ندانی سالی 1357ی هه‌تاوی دا ، له‌ كوردستان جه‌معیه‌ته‌ دیموكراتیكه‌كان پێك هاتن كه‌ هاوری عه‌لی نادری له‌ پێكهێنانی جه‌معیه‌تی دیفاع له‌ حقوقی زه‌حمه‌تكێشان لێبراوانه‌ به‌شداری كرد.

دوابه‌دوای ئه‌وه‌ی كه‌ رژیمی ئیسلامی ده‌ستی سه‌ركوتگه‌ریه‌كانی گه‌یشته‌ كوردستان و به‌ زۆری ئاگر و ئاسن خه‌ریكی جێگیر كردنی خۆی و سیاسه‌ته‌ دژی ئینسانیه‌كانی له‌ كوردستان بوو، كاك عه‌لی موعه‌لیمی خوێندنگا له‌ ئاوائیه‌كانی سماقان و جه‌وانمه‌رد بوو و ده‌رسی ده‌وته‌وه‌، كاتێك كه‌ هاوری عه‌لی بۆ راگه‌یشتن به‌ كاری مه‌عه‌لیمیه‌كه‌ی  ده‌رۆیشته‌ خوێندگا  له‌ لایه‌ن پاسدارانی رژیمی ئیسلامیه‌وه‌ ده‌ستگیر و ماوه‌ی یه‌ك مانگ خرایه‌ به‌ندیخانه‌وه‌.

له‌ سالی 58وه‌ په‌یوه‌ندی به‌ كۆمه‌له‌وه‌ گرت و به‌ وشیاری و دلسۆزیه‌وه‌ سیاسه‌ت و بۆچوونه‌كانی كۆمه‌له‌ی ده‌برده‌ ناو خه‌لك و هه‌ولی ئه‌دا تا یه‌كریزیان به‌رانبه‌ر به‌ سیاسه‌ت و كرده‌وه‌كانی رژیم پته‌وتر بكات.

سالی 1360به‌ ریزی پێشمه‌رگه‌كانی كۆمه‌له‌وه‌ په‌یوه‌ست بوو و ئه‌م جاره‌ له‌مه‌یدانێكی دیكه‌دا خه‌باتی خۆی دریژه‌ پێدا.

رۆژی 25ی خاكه‌لێوه‌ی 1361ی هه‌تاوی، له‌ جه‌ره‌یانی شه‌رێكی قارمانانه‌ی هاۆریانی پێشمه‌رگه‌ی كۆمه‌له‌ له‌گه‌ل هێزه‌ سه‌ركوتگه‌ره‌كانی رژیمی ئیسلامی كه‌ له‌ ئاوائیه‌كانی، چاوه‌رچین و قه‌ره‌كه‌ندی بۆكان روی دا، هاوری عه‌لی نادری پێشمه‌رگه‌ی فیداكاری كۆمه‌له‌ كه‌وته‌ به‌ر گولله‌ی دوژمن و گیانی به‌خت كرد.

یادی ئازیز و خۆشه‌ویستی زیندووه‌ و رێگای پیرۆزی به‌رده‌وامه‌

بیاد رفیق رزمنده و انقلابی  "علی نادری"

رفیق علی نادری در سال 1334 در روستای "ناچیت" از توابع بوکان در یک خانواده زخمتکش به دنیا آمد. پدرش با تحمل مشقات فراوان او را به مدرسه فرستاد ، وی تحصیلات دوران ابتدائی را در زادگاهش و تحصیلات دورة متوسطه را در سال 1355 در شهر بوکان بپایان رساند. خانواده کاک علی بعلت فقر نمی توانستند مخارج تحصیل او را بخوبی تامین نمایند. وی در تمام دوران تحصیلات متوسطە اش بدلیل آنکه قادر به پرداخت اجارة خانه نبود اجباراً فاصلة 5 کیلومتری روستای ناچیت تا شهر را هر روز با پای پیاده می پیمود. وی تابستانها در شرکتهای ساختمانی و کوره های آجر پزی به کار می  پرداخت و این مسئله او را با رنج و درد و محرومیت کارگران بیشتر آشنا ساخته بود. رفیق علی در سالهای قبل از قیام  22 بهمن 1357با مسائل سیاسی آشنا گردید و در میان مردم بر علیه رژیم شاه افشا گری می نمود. در زمان تأسیس جمعیتهای دموکراتیک در کردستان فعالانه تر به مبارزه روی آورد و یکی از افراد فعال "جمعیت دفاع از حقوق زحمتکشان" بوکان بود. در  همین دوران پاسداران رژیم رفیق علی را در حین رفتن به یکی از روستاهای اطراف بوکان دستگیر و به مدت یکماه زندانی کردند. پس از آزادی از زندان وی در رابطة نزدیک تری با کومه له قرار گرفت و بمبارزه اش ادامه داد. در سالهای 58 و 59 به تدریس در روستاهای "سماقان" و "جوانمرد" پرداخت. در سال 59 که رژیم جمهوری اسلامی مدارس بوکان را منحل اعلام کرد، رفیق علی در ارتباط با "جمعیت دموکراتیک معلمان مبارز کردستان" قرار گرفت بعنوان پیشمرگ- معلم در روستای جوانمرد در انجام وظایف انقلابیش پیگیر و کوشا بود. رفیق علی پس از اشغال مجدد شهر بوکان بوسیلة نیروهای رژیم در پائیز سال 60 در روستای "ناچیت" مخفیانه به مبارزه ادامه داد و در مدتی که در آنجا بود کارآیی و لیاقت فراوانی از خودنشان داد.

سرانجام مزدوران رژیم او را شناسائی کردند، و میخواستند که دستگیرش کنند. بهمین علت  وی نتوانست بیش از آن در آنجا باقی بماند. پس از آن رفیق علی به صف پیشمرگان کومه له پیوست و در تشکیلات روستائی بوکان به فعالیت انقلابی خود ادامه داد.

 رفیق علی پیشمرگ انقلابی کومه له در حملة نیروهای دشمن به روستای "چاورچین" و "قره کند" که باعث یک مقاومت قهرمانانه و شکست و عقب نشنین مزدوران جمهوری اسلامی گردید. سرانجام در ادامه همین مقاومت در روز 25 فروردین ماه سال 1361  مورد اثابت گلوله  مزدوران سرمایه قرار گرفت و جانباخت.

"با ادامه راهش یادش را گرامی میداریم"