به‌رز و به‌رێز بێت یادی هاروێ بێهروزی سه‌لاحی دیسفان، شۆرشگێری كۆمۆنیست و سیمای خۆراگری نێو زیندانه‌كانی رژیمی ئیسلامی

هاوڕێ یێهروز له‌ نێو تێكۆشه‌رانی شۆرشگێری شاری مه‌شهه‌د، سیمایه‌كی ناسراو و خۆشه‌ویست بوو.

ئه‌و مۆبه‌لێغێكی وریا و به‌ توانا له‌ ئاكسیۆنه‌ سیاسییه‌كان و مۆره‌وجێكی جیدی و به‌ حه‌وسه‌له‌ له‌ په‌ره‌پێدانی ماركسیزمی شۆرشگێر بوو.

له‌ پاییزی ساڵی ٥٧ پادگانی به‌جێهێشت و بێ وچان له‌ مه‌یدانی تێكۆشانی سیاسی شاری مه‌شهه‌د به‌شداری كرد.

به‌ هۆی نفوزێكی سیاسی و مه‌عنه‌وی كه‌ له‌ ێنو سه‌ربازان و هاورێیانیدا هه‌یبوو ژماره‌یه‌كی به‌رچاو له‌ سه‌ربازان له‌ ژێر كاریگه‌ری قسه‌وباسه‌كانیدا پادگانیان به‌جێهێشت.

چ له‌ رۆژانی راپه‌رین و چ دواتریش، له‌ سازمان دانی رێپێوان و ئیعترازاتی خه‌ڵك دژ به‌ رژیمی شا ده‌ورێكی به‌رچاوی هه‌بوو. هاوكات به‌شداری چه‌ندین كۆر و كۆمه‌ڵ له‌ هه‌ڵسووڕاوانی كۆمۆنیست و خوێندكاری دانشگاه‌ بوو.

ساڵی ١٣٥٨ له‌گه‌ڵ كۆمه‌ڵێك له‌ هاورێیانی به‌ رێكخراوی ئیتحادی موبارزانی كۆمۆنیست په‌یوه‌ست بوو، هه‌ر ئه‌و ساڵه‌ هه‌ڵسووراوانه‌ بۆ پێكهێنانی ئیتحادیه‌ی كرێكارانی بێكار له‌ مه‌شهه‌د له‌گه‌ڵ چه‌ند هه‌ڵسووراوێكی چه‌پ تێده‌كۆشا و یه‌كێك له‌ كه‌سایه‌تیه‌ سه‌ره‌كییه‌كانی پێكهێنانی ئه‌و ئیتحادیه‌یه‌ بوو.

ئه‌گه‌ر چی ئه‌م رێكخراوه‌ كرێكارییه‌ له‌ لایه‌ن هێزه‌كانی حیزبۆڵڵای رژیمه‌وه‌ كه‌وته‌ به‌ر په‌لاماری بێره‌حانه‌، به‌ڵام ده‌وری هاورێ بێهروز له‌ رێكخستنی رێپێوانی چه‌ند هه‌زار كه‌سی كرێكاران له‌ شاری مه‌شهه‌د بۆته‌ به‌شێك له‌ مێژووی خه‌باتی كرێكاری ئه‌و شاره‌.

مه‌یدانی تێكۆشانی هاروێ بێهرووز هه‌ر به‌ ته‌نیا شاری مه‌شهه‌د نه‌بوو ئه‌و ئازیزه‌ و هاورێیانی خه‌باتی خۆیان بۆ شاره‌كانی، گۆناباد توربه‌تی حه‌یده‌رییه‌، قووچان و گۆرگان و ساریش په‌ره‌ پێدا بوو.

سه‌رئه‌نجام ئه‌م ئازیزه‌ به‌ دوای قه‌رارێكی خیابانی له‌ شاری مه‌شهه‌د شناسایی و ده‌ستگیر كرا و هه‌ر وه‌ك له‌ پارێزه‌رانی سه‌رمایه‌ چاوه‌روان ده‌كرا كه‌وته‌ ژێر درندانه‌ترین ئه‌شكه‌نجه‌ و ئازاره‌وه‌ كه‌ چی نه‌یانتوانی لێوی رازدار و نه‌هێنی پارێزی بكه‌نه‌وه‌ و په‌ی به‌ هه‌ڵسوورانی ته‌شكیلاتی ببه‌ن، به‌ڵام حوزوری وه‌كو كه‌سێكی تێكۆشه‌ر و سیاسی له‌ ریزی ئیتحادیه‌ی بێكاران بوو به‌ هۆی ئه‌وه‌یكه‌ به‌ ٨ساڵ زیندان مه‌حكووم بكرێت.

له‌ ده‌ورانی زینداندا سه‌میمیه‌ت و سه‌داقه‌تی له‌گه‌ڵ هاوبه‌ندیه‌كانی و په‌ره‌ پێدانی هه‌ڵوێسته‌كانی ماركسیزمی شۆرشگێر ئه‌وی لای هه‌مووان گه‌لێك خۆشه‌ویست كردبوو. پاش یه‌ك ساڵ و نیو دوای گیرانی، جارێكی دیكه‌ به‌ هۆی وه‌ده‌ست كه‌وتنی ئیتلاعاتی تازه‌ كه‌ له‌ تێكۆشانی ته‌شكیلاتی هاورێ بێهرووز به‌ ده‌ست پۆلیس و هێزه‌ ئه‌منیه‌تیه‌كانی رژیم كه‌وتبووه‌وه‌ به‌ هۆی تێكۆشانی له‌ نێو زینداندا ، جارێكی دیكه‌ موحاكمه‌ كرا و حوكمی ئیعدامی بۆ ده‌ركرا.

رۆژانی ئه‌وه‌ڵی مانگی ره‌شه‌مه‌ی ساڵی ١٣٦١ی هه‌تاوی له‌ كاتێكدا به‌ شیعار دان و وره‌ی به‌رز به‌ره‌ورووی مه‌رگ ده‌روێشت هاورێ بێهروزی سه‌لاحی دیسفان، به‌ ده‌ست جینایه‌تكارانی رژیمی ئیسلامی له‌ سێداره‌ درا و گیانی له‌ رێگای ئازادی و به‌خته‌وه‌ری بۆ ئینسان فیدا كرد.

بژی یادی ئازیز و هه‌میشه‌ زیندووی.

گرامی باد یاد کمونیست انقلابی رفیق بهروز صلاحی دیسفانی

انقلابی کمونیست رفیق بهروز صلاحی دیسفانی را بسیاری از کارگران مبارز شهر مشهد و بسیاری از فعالین سیاسی می شناسند.

او از زمرة انقلابیونی بود که سال 1358 به جریان مارکسیسم انقلابی گرایش یافت و به آن تعلق گرفت و با تلاشی پی گیرد راه سوسیالیزم و در صف مارکسیسم انقلابی مبارزه کرد و در این راه نیز جانباخت.

رفیق بهروز صلاحی در جریان فعالیت های مبارزاتی اش دستگیر گردید، در مدت زندانیش علیرغم شدید ترین شکنجه ها، استوار و مقاوم همة شکنجه ها را تحمل کرد و هویتش را از دژخیمان اسلامی سرمایه پوشیده نگاه داشت. ابتدا رفیق بهروز را به 8 سال زندان محکوم کردند سپس با کسب اطلاع از هویت کمونیستی اش و پس از آنکه همة کینه و ذلتشان را در مورد او بکار بردند به جرم عضویت در "اتحاد مبارزان کمونیست" به اعدام محکومش کردند.

حماسه ایستادگی و مقاومت رفیق بهروز در زیر شکنجه های  وحشیانه در دژخیمان سرمایه زبانزد همة هم زنجرانش در زندان مشهد شده بود. او با مرگ خویش درسی فداکاری و ایثار در راه ارزشهای ولای انسانی ، در راه نفی ستم و استثمار از خود به یادگار گذاشت.

روز 6م اسفند ماه سال 61 با سری افراشته و قامتی استوار به همراه رفیق همرزمش "علیرضا گنجی اصطهابازاتی" در مقابل جوخة آتش دژ خیمان سینه اش آماج گلوله قرار گرفت و در خون خویش غرق گشت.

رفیق بهروز صلاحی دیسفان اهل "گند آباد" خراسان و ساکن مشهد بود. تحصیلات اتدائی و متوسطه اش را در همین شهر گذراند و در سال 56 از دانشگاه مشهد در رشته فیزیک فارغ التحصیل شد.

رفیق بهروز دوران سربازی را در پادگان مشهد به پایان رسانید. درطول این دوره با سربازان ارتباط می گرفت، به تبلیغ کمونیستی و پخش اوارق تبلیغی می پرداخت و ریشة مصائب رنج کارگران و ستمدیدگان و منافع طبقاتی شان را باز می نمایاند.

سال 58 رفیق بهروز صلاحی در ادامه فعالیتعای سیاسی تشکیلاتی به محفلی با نام آرمان پیوست. بهروز صلاحی از بنیان گذاران اتحادیه بیکاران شهر مشهد و یکی از رهبران بر جسته و با نفوذ این اتحادیه بود. اتحادیه بیکاران در نتجة فعالیت رفقای چون او از نفوذ و پایگاه مساعدی در میان تودة  کارگران برخوردار بود.

فراخوان های این اتحادیه برای آکسیون های مبارزاتی با استقبال زیادی از جانب توده های ستمدیدة شهر روبرو می شد. در هدایت و رهبری مبارزات این اتحادیه، رفیق بهروز نقش برجسته و چشمگیری داشت. او اغلب در میتنگ ها و مجامع کارگری و جلسات آن سخنرانی می نمود.

رفیق بهروز، رفیقی پرشور و خستگی ناپذیر ، مبلغی توانا و مروجی سازمانده بود. شهامت و صداقت بهروز، او را نزد دوستان و آشنایان و محافل کارگری که می شناختندش از محبوبیت ویژه ای برخوردار می کرد.

با مرگ رفیق بهروز صلاحی ، طبقه کارگر یکی از فرزندان پرشور و خستگی ناپذیر خود را که استوار و با عزمی راسخ در راه رهایی از جهل و ستم استثمار گام بر می داشت از دست داد.