به‌رێزه‌ یادی ئازیز و هه‌میشه‌ زیندووی، هاوری "عێزه‌ت یەگانه‌"، پێشمه‌رگه‌ی وشیار و فیداكاری كۆمه‌ڵه‌

 هاورێ عێزه‌ت سالی 1345ی هه‌تاوی له‌  بنه‌ماله‌یه‌كی زه‌حمه‌تكێش له‌ شاری مه‌ریوان چاوی به‌ ژین پشكووت.

له‌ ده‌ورانی خوێندنی ناوه‌ندی دا بوو كه‌ ئاخێزی جه‌ماوه‌ری خه‌ڵكی ئێران به‌رانبه‌ر به‌ رژیمی پاشایه‌تی له‌ ئێران  كه‌ ته‌خت و به‌ختی ئه‌و رژیمه‌ی تێكه‌وه‌ پێچا ده‌ستی پێكردبوو.

سه‌ره‌تاكانی تێكه‌لاو بوونی له‌گه‌ڵ كار و چالاكی سیاسی ده‌گه‌رێته‌وه‌ بۆ ئه‌و ده‌ورانه‌ی كه‌ خۆپیشاندان و خه‌باتی به‌ربلاوی جه‌ماوه‌ری سه‌رتاسه‌ری كوردوستان و ئێرانی داگرتبوو.

پاش رووخانی رژیمی په‌هله‌وی له‌ په‌یوه‌ندی له‌گه‌ل یه‌كیه‌تی جوتیارانی شاری مه‌ریوان درێژه‌ی به‌ هه‌لسوورانی خۆێ دا.

له‌ كاتی كۆچی مێژویی خه‌ڵكی شاری مه‌ریوان كه‌ به‌ نیشانه‌ی ئیعتراز و ناره‌زایه‌تی به‌رانبه‌ر به‌ رژیمی ئیسلامی له‌ لایه‌ن كۆمه‌ڵه‌وه‌ وه‌رێكه‌وتبوو، ماندویی نه‌ناسانه‌ سه‌ردانی سه‌نگه‌ره‌كانی ده‌وروبه‌ری شاری ده‌كرد و ئه‌ركی گه‌یاندنی پێداویستیه‌كانی ئه‌و سه‌نگه‌رانه‌ی به‌ شه‌و و به‌ رۆژ وه‌ ئه‌ستۆ گرتبوو.

له‌ ده‌وره‌ی ئه‌وه‌لی بزوتنه‌وه‌ی شۆرشگێرانەی خەڵکی كوردستان دا ئه‌و ئازیزه‌ له‌ سه‌ر بریاری كۆمه‌ڵه‌ له‌ ناوشار مایه‌وه‌ و ئه‌ركی ته‌شكیلاتی دیاری كراوی له‌ په‌یوه‌ند له‌گه‌ڵ كۆمه‌ڵه‌دا وه‌ ئه‌ستۆ گرت.

دوای ئازاد بوونی شاری مه‌ریوان به‌ ده‌ستی هێزی پێشمه‌رگه‌، وێرای چه‌ند كه‌سی دیكه‌ له‌ هاورێیانی كۆری "كاوه‌"یان پێك هێنا كه‌ ئه‌ركی بلاو كردنه‌وه‌ی چاپه‌مه‌نییه‌كانی كۆمه‌ڵه‌ی له‌ ئه‌ستۆ بوو. ده‌وری هاورێ عێزه‌ت له‌م ده‌وره‌یه‌دا ته‌نیا له‌ چوار چێوه‌ی كۆری "كاوه‌"دا نه‌بوو به‌ڵكوو گه‌لێك مه‌ئموریه‌تی دیكه‌شی له‌ ئه‌ستۆ بوو كه‌ فیداكارانه‌ و دلسۆزانه‌ به‌رێوه‌ی ده‌بردن.

به‌هاری سالی 1361 هه‌تاوی به‌ ریزی پێشمه‌رگه‌كانی كۆمه‌ڵه‌ په‌یوه‌ست بوو كه‌ له‌م مه‌یدانه‌ له‌ تێكۆشانی شۆرشگێرانه‌ دا كه‌سێكی خاوه‌ن دیسیپلین به‌رانبه‌ر به‌ ئه‌ركی پێشمه‌رگه‌كان و كه‌سێكی دلسۆز و فیداكار به‌رانبه‌ر به‌ هاورێانی  و خەڵکی زەحمەتکێشی ناوچەکە بوو.

ریكه‌وتی 3ی خه‌زه‌لوه‌ری ساڵی 1361ی هه‌تاوی له‌ جه‌ره‌یانی هێرشی هێزه‌كانی رژیمی ئیسلامی بۆ سه‌ر ئاوایی "تووه‌سووران" كه‌ له‌گه‌لًَ خۆراگری هاوریانی پێشمه‌رگه‌ی كومه‌له‌ به‌ره‌و روو بوو پاش شه‌رێكی قاره‌مانانه‌، هاوری عێزه‌تی یگانه‌ پێشمه‌رگه‌ی فیداكاری كومه‌له‌، گیانی له‌ رێگای ئازادی و سوسیالیزم دا به‌خت كرد.

رێگای تا سه‌ركه‌وتنی یه‌كجاری به‌رده‌وامه‌ و یادی له‌ دڵمان دا زیندووه

"به یاد رفیق جانباخته عزت یگانه"

رفیق جان باخته عزت یگانه در سال 1345 در خانواده ای فقیر و زحمتکش  در  شهر مریوان دیده به جهان گشود. دانش آموز دوره راهنمایی بود که شعله های قیام توده ای مردم علیه رژیم شاه زبانه کشید. در این مبارزات رفیق عزت یگانه یکی از فعالان پیشرو  شهر مریوان بود و بعد از قیام هم در پیوندی با اتحادیه دهقانان مریوان به مبارزاتش برعلیه جمهوري اسلامي ادامه داد. در جریان کوچ تاریخی مردم شهر مریوان، رفیق عزت یکی از کسانی بود که وظیفه رفت و آمد به سنگرهای شهر و رساندن غذا و دیگر وسائل لازم برای ییشمرگان را به عهده داشت. در جریان یورش بهار سال59 او همراه دیگر جوانان شهر با پیشمرگان همکاری می کرد. بعد از تصرف شهرها از طرف دشمن، رفیق عزت با رفقایش عبه تال، خسرو تباشیر در یکی از هسته های هوادار تشکیلاتی داخل شهر مریوان به نام هسته کاوه سازماندهی شد. این جوانان فداکار نمونه بارزی از تلاش و جسارت و فداکاری یک نسل جدید و انقلابی بودند که در این روزهای سخت، هر روزه نشریات و خبرنامه های کومه له را به دست مردم رساندند. آنها مبلغ فعالی برای سیاستهای انقلابی کومه له بودند. آنها همیشه برای پخش اخبار مبارزات توده های مردم و همچنین کمک به تدارکات کومه له پیگیر و فعال بودند. بهار سال 61 بود که این جوانان مبارز به صف پیشمرگان کومه له پیوستند و در این سنگر نیز همچنان به فعالیت خود ادامه داد. این رفیق در درگیری توه سوران تا آخرین نفس شجاعانه بر عليه مزدوران جمهوري اسلامي مبارزه كرد  و سرانجام سوم آبان 61 در سنگر مبارزه برای رهائی کارگران و زحمتکشان جان باخت.

ياد و خاطره رزمندگي و فداكاريهاي رفيق"عزت يگانه" و تمامي جانباختگان راه سوسياليسم روشني بخش راهمان تا فرداي پيروزي كارگران و زحمتكشان خواهد بود. يادشان گرامي باد.