به‌رێزه‌ یادی هاورێ سارمی ئێفتخاری شۆرگێری كۆمۆنیست و سیمای خۆراگری نێو ئه‌شكه‌نجه‌گاكانی رژیمی ئیسلامی

هاورێ سارمی ئێفتخاری ساڵی ١٣٣٦ی هه‌تاوی له‌ شاری مه‌هاباد چاوی به‌ژین پشكووت.

له‌ كه‌شوهه‌وای سیاسی و فه‌رهه‌نگی ناو بنه‌ماڵه‌كه‌یانه‌وه‌ بیری وشیاری سیاسی ئه‌و ئازیزه‌ پشكووت.

پاش ته‌واو كردنی ده‌ورانی خوێندنی ده‌بیرستان و به‌رۆێشتنی بۆ دانشگاه‌ له‌ ساڵه‌كانی ٥٥و٥٦دا له‌گه‌ڵ ماركسیزم و ئامانجه‌كانی رزگاری به‌خشی ئه‌م زانسته‌ بوو.

ده‌ورانی حزووری له‌ دانشگاه‌ هاوكات بوو له‌گه‌ڵ ئاشنایه‌تی و به‌رقه‌راری په‌یوه‌ند له‌گه‌ڵ سازمانی په‌یكار و هه‌ڵسووران له‌ ریزه‌كانی ئه‌م ته‌شكیلاته‌دا.

هاورێ سارم پاش سه‌رهه‌ڵدانی جه‌ماوه‌ری خه‌ڵكی ئێران له‌ ساڵی ٥٧دا له‌ لایه‌ن سازمانی په‌یكاره‌وه‌ له‌ به‌شی ته‌شكیلاتی مه‌هاباد و شنو سازمان درا.

حزووری به‌رده‌وام و دڵسۆزانه‌ی له‌ نێو خه‌ڵك و ئیعترازات و رێپێوانه‌كانی دژ به‌ رژیمی كۆماری ئیسلامی كه‌ له‌و ناوچه‌یه‌ به‌رێوه‌ ده‌چوو، یه‌كێك له‌ مه‌یدانه‌كانی كار و هه‌ڵسوورانی هاورێ سارم بوو.

به‌ هێرش هێنانی كۆماری ئیسلامی بۆ سه‌ر شاری سنه‌ له‌ ئه‌وه‌ڵین كاسانێك بوو كه‌ له‌ مه‌هاباده‌وه‌ به‌ره‌و شاری سنه‌ رۆێشت و هاوشان له‌گه‌ڵ خه‌ڵكی زه‌حمه‌تكێش و هاورێیانی تێكۆشه‌ری له‌ سه‌نگه‌ری خۆراگری ئه‌م شاره‌ له‌ دژی هێزه‌كانی كۆماری ئیسلامی خه‌باتی كرد و تێكۆشا.

هاورێ سارم ده‌ره‌یه‌ك له‌ هه‌ڵسوورانی خۆی پاش به‌ ئه‌نجام گه‌یاندنی سه‌ركه‌وتوانه‌ی كار و چالاكی خۆی له‌ شاره‌كانی ئۆستانی به‌لوچستان گه‌رایه‌وه‌ كوردستان و پاش ماوه‌یه‌ك فه‌عالییه‌ت له‌ شاری شنو و ناوچه‌ی مه‌رگه‌وه‌ڕ چووه‌ شاری سنه‌ و به‌ر به‌رپرسیاریه‌تی به‌شی ته‌شكیلاتی نه‌هێنی له‌ شاری سنه‌ و ده‌ورووبه‌ر وه‌ئه‌ستۆ گرت.

ساڵی ٦٠ دوابه‌دواێ هێرشی به‌ربڵاوی رژیم بۆ سه‌ر خه‌ڵكی ئازادیخواز و شۆڕشگێڕ هاوڕێ سارمی ئێفتخاری وێڕای هاوسه‌ره‌كه‌ی فریشته‌ی فایه‌قی ده‌ستگیر و ره‌وانه‌ی زیندان ده‌كرێن.

خۆراگری و راوه‌ستانی هاروێ سارم و هاوڕێ فریشته‌ی فایه‌قی له‌ به‌رامبه‌ر ئه‌شكه‌نجه‌ و ئازاری بێ به‌زه‌ییانه‌ی پارێزه‌رانی سه‌رمایه‌ له‌ نێو زیندانه‌كانی شاری سنه‌ و قۆروه‌ هه‌تا ئه‌مرۆش وه‌ك نموونه‌یه‌ك له‌ شه‌هامه‌ت و قاره‌مانی ئینسانی كۆمۆنیست و شۆرشگێر له‌ به‌رامبه‌ر هه‌موو دام و ده‌زگای سه‌رمایه‌ له‌ ئێران ناولێده‌برێت .

جه‌لادانی رژیم نه‌ ته‌نیا نه‌یانتوانی چۆك به‌م ئازیزانه‌ دابده‌ن بۆ ئه‌وه‌ی ده‌نگی دلێریان كه‌ به‌ خوێندنه‌وه‌ی سرود فه‌زای نێو زیندانی پڕ كردبوو به‌ گوێ هاوبه‌نده‌كانیان نه‌گات ئه‌وانیان له‌ ژووری تاكه‌كه‌شی و دوور له‌ زیندانیه‌كانی دیكه‌ راگرتبوو.

سه‌رئه‌نجام هاورێ سارمی ئێفتخاری و هاوڕێ فریشته‌ی فایه‌قی ئه‌م ٢ شۆرشگێره‌ كۆمۆنیسته‌ له‌ مانگه‌كانی ئه‌وه‌ڵی ساڵی ٦١ له‌ زیندانی شاری قۆروه‌ به‌ ده‌ست هێزه‌كانی كۆماری ئیسلامی ئێعدام كران و دڵی گه‌وره‌و و پڕ له‌ عه‌شق به‌ ئینسان و ئازادییان له‌ لێدان كه‌وت.

بژی یادی ئازیزی هه‌میشه‌ زیندوویان

گرامی باد یاد انقلابی کمونیست رفیق صارم افتخاری

رفیق صارم افتخاری از جمله مبارزین کمونیست و مقاوم زندانهای جمهوری اسلامی بود که اوایل سال 1361 پس از چند ماه شکنجه وحشیانه در زندان قروه تیر باران شد.

رفیق صارم  در سال 1334 در خانواده ای متوسط در شهر مهاباد متولد شد. زندگی در مناسبات خانواده ای فرهنگی و آشنایی و ارتباط با مبارزین و انقلابیون که سنت های مبارزاتی قدیمی ای داشتند، خیلی زود او را با افکار روشنگرانه انقلابی آشنا کرد. با ورود به دانشگاه و قرار گرفتن در فضای مبارزاتی دانشگاه در سال های 55 و 56 عزم و ارادة مبارزه جویی در او تقویت شد و اهداف و آرمان های طبقه کارگر را پرچم راه خود قرار داد.

رفیق صارم در همین سالها با بخش منشعب سازمان مجاهدین که بعدها با نام سازمان پیکار فعالیت می کرد آشنا شد و در ارتباط تشکیلاتی قرار گرفت. رفیق صارم پس از قیام بهمن  1357 از طرف سازمان پیکار به تشکیلات مهاباد و اشنویه این سازمان منتقل شد. او از فعالین مبارزات و اعتراضات توده ای این ایام بر علیه سرکوبگران جمهوری اسلامی از فعالین جمعیت دفاع از حقوق مردم زحمتکش شهر مهاباد و از اولین کسانی بود که در جریان یورش جمهوری اسلامی،  به شهر سنندج اعزام و به همراه مردم شهر و رفقای همرزمش در سنگرهای مقاومت بر علیه مزدوران جمهوری اسلامی جنگیدند.

رفیق صارم افتخاری دوره ای از فعالیت خود را در منطقه بلوچستان و در ارتباط با سازمان پیکار گذراند و سپس مجدداً به کردستان بازگشت.  پس از مدتی فعالیت سیاسی و نظامی در شهرهای اشنویه و منطقه منگور، به تشکیلات مخفی در شهر سنندج منتقل شد و مسئولیت این بخش به او سپرده شد.

با یورش وحشیانه رژیم به انقلابیون و کمونیست ها رفیق صارم افتخاری در دی ماه سال 60 دستگیر و روانه زندان شد. او از همان ابتدای ورود به زندان نمونه بر جسته ای از استقامت و ارادة انقلابی در برابر دژخیمان جمهوری اسلامی بود. شکنجه گران که توان نفوذ در این شخصیت انقلابی و مقاوم و در هم شکستن او را نیافتند ،  درمانده حکم  مرگش را صادر کردند.

روحیه مقاومت رفیق صارم ، شکنجه های وحشیانه ای که نسبت به او اعمال شد، رازداری و ایمان راسخش به آرمانهای طبقه کارگر در زندان های جمهوری اسلامی در شهر های سنندج و قروه تا مدتها زبان زد همگان بود.

جلادان حکومت که توان مهار او را نداشتند از زندانیان دیگر دورش کردند تا صدای سرود خواندنش هم، از دیوار سلولش به گوش کسی نرسد.

سرانجام رفیق صارم افتخاری در یکی از روزهای اوایل سال 61 در زندان قروه بهمراه همسرش رفیق فرشته فایقی به جوخه اعدام سپرده شدند و جان باختند.

یاد عزیز رفیق "صارم افتخاري" و تمامی جانباختگان راه سوسیالیسم زنده و جاوادن خواهد بود.