|
"گرامی باد یاد
کارگر و مبارز کمونیست رفیق سهراب
غلامی"
رفيق سهراب غلامی سال 1327 در
یکی از محلات فقیرنشین شهر
کرمانشاه دیده به جهان گشود.
تحصیلات ابتدایی و متوسط خویش را
در این شهر به پایان رسانید.
اعتراضات توده ای مردم علیه رژیم
شاه، وی را با جریانات سیاسی آشنا
و مرتبط ساخت.
بدنبال قیام 1357 و اعلام موجودیت
و آغاز فعالیت علنی کومه له، رفيق
سهراب گرایش به کومه له پیدا کرد
و زندگی مبارزاتی خویش را به کومه
له گره زد. دیری نگذشت که رفیق
سهراب به یکی از مسئولین پرکار
تشکیلاتی شهر کرمانشاه مبدل شد.
این رفیق ابتدا مسئول چند حوزه
کارگری بود ، سپس مسئولیت حوزه
های چندین محله را عهداه دار شد.
مأمورین پلیس سیاسی رژیم جمهوري
اسلامي در اردیبهشت سال 1361، پس
از شناسایی این رفیق او را دستگیر
کردند و تحت وحشیانه ترین شکنجه
ها قرارش دادند.
رفيق سهراب غلامی نیز، همچون رفیق
و معلم مبارزش« غلامعلی گرگین» در
برابر این شکنجه ها مقاومت نمود و
همچون کوه در مقابل تهدید مزدوران
رژیم که وی را تهدید میکردند که
اگر در تلویزیون دولتی ظاهر نشود
و همانجا توبه نکند اعدامش خواهند
کرد، مقاومت کرد و به دل هراس راه
نداد، بلکه در مقابل تهدیدات
دژخیمان صدایش را هرچه بلندتر کرد
و دوباره بر ایمانش به رهایی طبقه
کارگر و به سوسیالیسم در حضور
شکنجه گران تاکید کرد.
فعالیت رفيق سهراب در میان
زندانیان نیز مشکل تازه ای برای
رژیم بوجود آورده بود، بازهم
شکنجه اما اینبار با شدت هرچه
بیشتری تا شاید وی را حداقل از
تبلیغ در میان زندانیان باز
دارند، سیه دلان رژیم جمهوري
اسلامي بارها و بارها انواع و
اقسام شکنجه های وحشیانه جسمی و
روانی خویش را بر علیه این مبارز
در بند بکار بردند، اما در همه
موارد سرشان به سنگ خورد و رفیق
سهراب جانانه در مقابل آنها
ایستاد.
سرانجام رفیق کمونیست و انقلابی
سهراب غلامی، رفیقی که قلبش
مالامال از عشق به رهایی طبقه
کارگر بود روز ششم شهریور ماه سال
61 پس از 4 ماه تحمل وحشیانه ترین
شکنجه ها به اتفاق رفیق همرزم و
کمونیستش غلامعلی گرگین و کارگری
دیگر به جوخه اعدام سپرده شدند.
"ما در اینجا و بار دیگر پیمان
خویش را با همه انسانهای آزاده و
کمونیست های جانباخته تازه می
کنیم و یاد رفیق سهراب غلامی را
گرامی می داریم."
|