ياد و خاطره عضو شايسته حزب كمونيست ايران و پيشمرگ فداكار كومه له رفيق "عبدالله قادري" گرامي باد

رفيق"عبدالله قادري" سال 1333 در يك خانواده زحمتكش در روستاي"يمينان" از توابع كامياران ديده به جهان گشود. تا كلاس ششم ابتدايي به تحصيل پرداخت و سپس به سربازي رفت. رفيق عبدالله كه داراي روحيه اي رزمنده و انساني بود طي مدت سربازي بارها نسبت به تحقير و توهين فرماندهان نظامي به شخصيت انسانها دست به اعتراض زد و چندين بار به همين دليل بازداشت و زنداني گرديد.

رفيق "عبدالله قادري" سال 1354 با جمعي از رفقاي كومه له آشنا گرديد و يك محفل مبارزاتي را در روستاي يميمنان ايجاد نموده و به فعاليت آگاهگرانه در ميان توده هاي مردم زحمتكش منطقه پرداخت. رفيق "عبدالله قادري" مرداد ماه سال 1358 از سوي كومه له جهت كار و فعاليت در ميان كارگران به تهران اعزام گرديد و پس از مدتي كار در يك كارخانه سنگ بري در كارخانه ريسندگي و بافندگي "چيت ري" استخدام گرديد و اين عرصه ديگري از فعاليت مبارزاتي رفيق عبدالله بود. وي به مدت دو سال در ميان كارگران اين كارخانه به فعاليت مبارزاتي و انقلابي پرداخت، با كارگران ارتباطي صميمانه و نزديك برقرار مي نمود، از ريشه هاي ستم و تبعيض و نابرابري در نظام طبقاتي برايشان سخن مي گفت و همواره آنان را به مبارزه عليه وضعيت موجود فرا مي خواند.  رفيق "عبدالله" در مدت زمان فعاليت خود در ميان كارگران كارخانه ريسندگي و بافندگي "چيت ري" به انساني قابل اعتماد و محبوب در ميان آنان تبديل گرديد و كارگران اين كارخانه همواره از رهنمودهايش استفاده مي كردند.

رفيق "عبدالله قادري" آذر ماه سال 1360 از سوي مزدوران كميته دستگير و حين انتقال به شكنجه گاه با كارداني خاصي موفق شد از دست ماموران رژيم بگريزد و به صفوف پيشمرگان كومه له پيوست.

كارداني و جسارات، تلاش براي ارتقاي آگاهي سياسي مردم كارگر و زحمتكش و همرزمانش، باور عميق به كمونيزم به مثابه علم رهايي بخش كارگران و زحمتكشان و تعهد و مسئوليت پذيري در انجام امورات سياسي و تشكيلاتي از جمله خصائص برجسته رفيق "عبدالله" بودند كه وي را به مبارزي محبوب و قابل اتكا  در صفوف پيشمرگان كومه له و رهبري كاردان و كمونيست در ميان توده هاي مردم كارگر و زحمتكش تبديل كرده بود.

رفيق "عبدالله" به دليل توانايي هاي بالاي سياسي و نظامي اش مسئوليتهاي متعددي را در صفوف پيشمرگان كومه له عهده دار شد و همواره به عنوان مبارزي انقلابي هرچه را در توان داشت جهت پيشبرد امورات سياسي و نظامي به كار مي گرفت. به دليل خصوصيات برجسته اش بود كه 12 ارديبهشت ماه سال 1363 به عضويت در حزب كمونيست ايران پذيرفته شد و در دوره سوم مدرسه حزبي اكتبر فعالانه شركت داشت. رفيق عبدالله به دليل خصوصيات مبارزاتي و انقلابي و كمونيستيش از محبوبيت بالاي در ميان توده هاي وسيعي از كارگران و زحمتكشان منطقه كامياران برخوردار بود، در ميانشان حضور مي يافت، به سخنان و درد دلهايشان گوش فرا مي داد و با زباني ساده و شيرين تلاش مي كرد در حل مشكلاتشان آنان را ياري نمايد.

متاسفانه اين رزمنده كمونيست و انقلابي و عضو شايسته حزب كمونيست ايران روز 27 شهريور ماه سال 1365 در جريان درگيري پيشمرگان كومه له با مزدوران رژيم اسلامي در بلنديهاي "شاخ شكين" كامياران مورد اصابت گلوله مزدوران جهل و سرمايه قرار گرفت و قلب مالامال از عشقش به رهايي كارگران و زحمتكشان براي هميشه از طپش باز ايستاد.

با مرگ رفيق"عبدالله قادري" كومه له و حزب كمونيست ايران يكي از كادرهاي توانا و لايق خود و توده هاي مردم كارگر و زحمتكش نيز رهبري كاردان و دلسوز را از دست دادند. يادش براي هميشه در قلبمان جاودان خواهد ماند.