به‌رز و به‌ریز بیت یادی هاوری ئه‌سه‌دی موحه‌مه‌دی ئه‌ندامی حكا و پیشمه‌رگه‌ی فیداكاری كومه‌له‌ و نمونه‌ی جه‌ساره‌ت و خوراگری نیو سیاچاله‌كانی رژیمی كونه‌په‌رستی ج.ا

ساله‌كانی ٦٣ تا ٦٥ زندانی شاره‌كانی سنه‌ و قروه‌ مه‌كوی قاره‌مانه‌تی، گیانبازی، راوه‌ستاوی و له‌خوبردوویی یه‌كیكی تر له‌ شورشگیرانی كومونیست یانی هاروی ئه‌سه‌دی موحه‌مه‌دی كریكاری وشیار و ئه‌ندامی حكا بوو.

هاوری ئه‌سه‌دی موحه‌مه‌دی سالی ١٣٤٠ له‌ بنه‌ماله‌یكی زه‌حمه‌تكیشی ئاوایی نه‌وه‌ره‌ له‌ ده‌ورو به‌ری شاری سنه‌ له‌ دایك بوو، فه‌قر و ده‌س كورتی بوو هوی ئه‌وه‌ كه‌ ده‌س له‌خویندن هه‌ل بگری و وه‌ك زوربه‌ی هاوچینه‌كانی بو به‌رِی چونی ژیانی ده‌ست بداته‌ كاری سه‌خت و تاقه‌ت پروكین.

نیشان دانی هه‌ڵاواردن و سته‌می نیو كومه‌لگای سه‌رمایه‌داری به‌شیك له‌ ژیانی ئه‌و هاوریه‌ خوشه‌ویسته‌ بوو. ئه‌و كه‌سیكی ئازاده‌ بوو كه‌ هه‌رگیز سه‌ری بو نابه‌رابه‌ری و سته‌می سه‌رمایه‌داران  نوی نه‌كرد و هه‌میشه‌ له‌ ریزی پیشه‌وه‌ی ئیعتراز له‌ دژی ئه‌م نیزامه‌ دژی به‌شه‌ریه‌ قه‌راری گرتبوو. چ له‌ موبارزات و ئیعترازات خه‌لكی زه‌حمه‌تكیشی ئاوای كه‌ی و چه‌ له‌ موبارزاتی كریكارانی شركه‌تی ماد كه‌ ماوه‌یه‌ك تیدا كاری ده‌كرد به‌رده‌وام ره‌نگ دانه‌وه‌یك بوو له‌ دژی هه‌ل و مه‌رجی سه‌خت و دشواری سه‌رده‌م كه‌ له‌ ئارادا بوو.

دوای ماوه‌یه‌ك هاوری ئه‌سه‌د به‌شور و شه‌وقیكی شورشگیرانه‌وه‌ به‌ریزی پیشمه‌رگه‌كانی كومه‌له‌ په‌یوه‌ست بوو. ئه‌م ده‌ورانه‌ له‌ ژیانی هاوری ئه‌سه‌د وه‌ بیر هینه‌ره‌وه‌ی جه‌ساره‌ت و فیداكاری گه‌لیكی زوری ئه‌و له‌میدانه‌ جوراوجۆره‌كان، له‌ نیو جه‌ماوه‌ری زه‌حمه‌تكیشی چه‌م شاری سنه‌ و ناوچه‌ی ساراله‌. هاوری ئه‌سه‌د  وه‌ك هاوریكی دلسوز و فیداكار ده‌ناسرایه‌وه‌  و هاوریكی ماندوی نه‌ناس كه‌ هه‌میشه‌ و له‌ هه‌ر حالیكدا به‌ روحیه‌یكی به‌رز و به‌ شور وشه‌وقه‌وه‌ خه‌ریكی هه‌لسوران بوو.

هاوری ئه‌سه‌د كریكاریكی كومونیست بوو كه‌ كومونیزم و ئیمان به‌ رزگاری چینی كریكار له‌ گه‌ل ژیانی دا تی كه‌لاو ببو، به‌داخه‌وه‌ ته‌مه‌نی ژیانی هه‌لسورانی شورشگیرانه‌ی هاوری ئه‌سه‌د زور كورت بوو وه‌ له‌ سالی ٦٣ دا له‌ جه‌ریانی جی به‌ جی كردنی مه‌ئموریه‌تیكی ته‌شكیلاتی له‌ شاری سنه‌ له‌لایه‌ن هیزه‌ سه‌ركوت گه‌ره‌كانی ج.ا یه‌وه‌ گیرا به‌ری كرایه‌ زیندان. دو سال ئازار و ئه‌شكه‌نجه‌ له‌ لایه‌ن به‌ كریگیراوانی ج .ا وه‌  له‌سه‌ر عه‌زم و ئیراده‌ی ئه‌و خوشه‌ویسته‌ ته‌سیری نه‌بوو و ه‌ تا ئاخرین كاته‌كانی ژیانی سه‌ربه‌رزانه‌ له‌ ئامانجه‌كانی دیفاعی كرد.

هاوری ئه‌سه‌د له‌ ئاخرین نامه‌یه‌ك كه‌ پیش اعدامی نوسی بووی ئاوا باس ده‌كا.

٢٥ سال ژیانم له‌ فه‌قر و برسیه‌تی دا تی په‌ر بوو. نابه‌رابه‌ری كی زورم به‌ ته‌واوی وجوده‌وه‌ له‌مس كرد. له‌و جیگایه‌وه‌ كه‌ ئینسانم و ده‌توانم بیر كه‌مه‌وه‌ كه‌ ئیمه‌ ناتوانین سه‌باره‌ت به‌ مسائیلی نیو كومه‌لگا بی ته‌فاوه‌ت بین، ده‌بی تی بكوشین تا ریگای رزگاربوونمان له‌م هه‌موو موسیبه‌ت و چه‌رمه‌سه‌ریه‌ بدوزینه‌وه‌. خوم به‌سه‌ر به‌ست ده‌زانم. ئیمه‌ كریكاران حزبی خومان یانی حكا هه‌یه‌، ئه‌و حیزبه‌ ته‌شكیلاتیكه‌ بو رابه‌ری كردنی كریكاران و زه‌حمه‌تكیشان و بو له‌ناو بردنی نیزامی سه‌رمایه‌داری .

من ئه‌مرم بلام میژووی ئیمه‌ هه‌تاهه‌تایه‌ زیندووه‌.

دایكی خوشه‌ویستم! راسته‌ كه‌ من رولیه‌ی توم وه‌ بو په‌روه‌رده‌ كردنی من ره‌نج و زه‌حمه‌تی زورت كیشاوه‌، به‌لام من به‌ته‌واوی هیز وتوانا وه‌ خوم به‌ته‌واوی هاوچینه‌كانم، به‌ ته‌واوی ئینسانه‌ مه‌رحوم و چه‌وساوه‌كان موتعه‌لق ده‌زانم كه‌وایه‌ ته‌واوی هاوریانم روله‌ی تون، هه‌روه‌ها ریگایه‌ك كه‌ من تیدا گیانم فیدا ده‌كه‌م ریگای رزگاری میلیونها ئینسانی مه‌حرومی ئیران و سه‌راسه‌ری جیهانه‌!!!

هاوری ئه‌سه‌د موقاوم و لی براوانه‌ له‌م سه‌ر ئامانج و ئارمانه‌كانی كومونیستی خوی پێ داگرت و به‌ زیندان ئه‌شكه‌نجه‌ و ته‌بلیغاتی جه‌لادان ج.ا پی كه‌نی .

سه‌ر ئه‌نجام جه‌لادانی ج.ا كه‌ له‌ به‌ چوك داهینانی ئه‌و كومونیسته‌ شورشگیره‌ ناكام مانه‌وه‌ له‌ ریكه‌وتی زستانی سالی ٦٥ له‌ زیندانی قروه‌ حوكمی تیربارانی كردنی هاوری ئه‌سه‌دیان به‌ریه‌وه‌ برد.

به‌ گیان به‌خت كردنی هاور ی ئه‌سه‌د موحه‌مه‌دی كومه‌له‌ و حیزبی كومونیستی ئیران و كریكاران و زه‌حمه‌تكیشانی جنوبی كوردستان فیداكارترین هاوری خوی یان له‌ ده‌س دا.

یادی به‌رز و ریگای پر ریبواره‌.

گرامی باد یاد رفیق اسد محمودي عضو حزب کمونیست ایران

سالهای 63 تا 65 زندان شهرهای سنندج و قروه عرصه جانبازی، مقاومت و از خود گذشتگی یکی دیگر از انقلابیون کمونیست، رفیق اسد محمودي بود.  رفیق اسد در سال 1340در یک خانواده زحمتکش در روستای "نوره" در اطراف شهر سنندج متولد شد. فقر تنگدستی  خانواه او را وا داشت که همچون بسیاری دیگر از هم طبقه ای هایش دست از تحصیل بکشد و به کار طاقت فرسا  در کارگاهها و شرکت ها بپردازد. او انسان آزاده ای بود که تن به نابرابری و ستم نظام موجود نمیداد و همیشه در صف مقدم اعتراض بر علیه آن قرار داشت. هرجا که اسد عزیز حضور داشت ، وجودش تجسم اعتراض و رزمندگی بود.

برآمد مبارزات و فضای سیاسی بعد از قیام بهمن 1357 در کردستان، شرایط مساعدی بود که این رفیق انقلابی را در  مرکز مبارزات آن دوره قرار داد. رفقای همرزمش رایافت و پیمان نبرد بی امان تا پیروزی بستند. پس از مدتی قعالیتهای سیاسی و آگاهگرانه، همراه با رفقایش به صف پیشمرگان کومه له پیوستند. مردم منطقه چم شار و سارال رفیق اسد را می شناختند و هر وقت سیمای وی در صف پیشمرگان پیدا میشد به نزدش می شتافتند و به علاقه به سخنان دلنشین او گوش فرا میدادند. صمیمیت و فداکاری او مرزی نداشت . همین خصوصیات را در اطراف خود اشاعه میداد. خستگی نمی شناخت و همیشه و در هر حال با روحیه ای پرشور کار میکرد.

رفیق اسد کارگر آگاهی بود که کمونیزم وآرمان رهائی طبقه کارگر و مردم زحمتکش با زندگیش در آمیخته بود. متاسفانه عمر و زندگی و مبارزه رفیق اسد دیری نپایید، در سال 1363 در جریان آنجام یک ماموریت تشکیلاتی در شهر سنندج دستگیر و زندانی شد. دو سال زندان و شکنجه در اراده این انقلابی کمونیست خللی وارد نساخت. در آخرین نامه ای که ساعاتی پیش از اعدامش در زندان نوشته بود، چنین آمده است:

 "25 سال زندگیم را در فقر و گرسنگی به سر برده ام و نابرابریهای فراوانی را با تمام وجود لمس کرده ام! از آنجا که انسانم، میتوانم فکر کنم و بیاندیشم که ما نمی توانیم نسبت به مسائل این جامعه بی تفاوت باشیم، باید تلاش کنیم تا را ه رهایی از مصیبت و سیه روزی را بیابیم. من می میرم اما حزب من و رفقایم زنده اند. آخاطرم آسوده است زیرا میدانم آرمانم زنده است و راهم ادامه دارد. من نتوانستم پایان عمر ساسر نکبت نظام سرمایه داری را ببینم، امیدوارم همرزمانم در فدای پیروزی یاد ما را زنده نگاه بدارند. مادر عزیزم! این درست است که من فرزند تو هستم و برای بزرگ کردن من زحمت و رنج زیادی کشیده ای، اما من خودم را به تمام هم طبقه ایهایم، به تمام انسانهای محروم و ستم دیده متعلق میدانم. تمام رفقایم فرزندان تو هستند. راهی که من در آن جانم را فدا میکنم راه رهایی میلیونها انسان محروم ایران و سراسر جهان است امیدوارم این واقعیت به تو مادر عزیزم در تحمل این رویداد سخت کمک کند."

رفیق اسد استوار و مقاوم بر اهداف و آرمانهای کمونیستی خود پای فشرد و زندان و شکنجه و تبلیغات تهوع آور مزدوران جمهوری اسلامی را به مسخره گرفت. سرانجام جلادان جمهوری اسلامی که از به تسلیم کشاندن وی ناامید شده بودند در زمستان سال 1365 در زندان قروه او را تیرباران کردند.

با جانباختن رفیق اسد محمودي حزب ما یکی از دلسوزترین و فداکارترین یاران خود را از دست داد.

یادش برای همیشه گرامی و عزیز است.