|
گرامی باد یاد رفیق "نادر خلیقی"،
پیشمرگ جسور کومله و عضو شايسته
حزب كمونيست ايران
بسیارند رزمندگان کمونیستی که در
طول جنبش مسلحانه کردستان پیشاهنگ
مبارزات سیاسی _ نظامی توده های
مردم زحمتکش بودند، رزمنده گانی
که در عرصه کار نظامی به مثابه
فرمانده هاني کاردان و جسور و در
میان توده های مردم همچون
کمونیستی آگاه برای آشنا کردنشان
به منافع طبقاتی شان تلاش نمودند
و آنان را به مبارزه علیه نظام
سرا پا ستم و استثمار سرمایه داری
فراخوانده اند. رفیق نادر خلیقی
در زمره این رزمندگان پیشرو بود.
زحمتکشان ناحبه بوکان هیچگاه
سیمای این کمونیست پیشرو و محبوب
را از یاد نخواهند برد که در جمع
ها و محافلشان حضور می یافت و
راهنمایی شان می کرد که چگونه
علیه نابرابریها مبارزه نمایند.
رفیق "نادر خليقي" در شهر سقز
متولد شد. در جریان قیام توده ای
مردم ستمديده ايران عليه رژيم شاه
در سال 1357 یکی از چهره های فعال
و شناخته شده مبارزات توده ای این
شهر بود. پس از قیام و همزمان با
یورش رژيم تازه به دوران رسيده
جمهوري اسلامي به کردستان، فعالیت
سیاسی خود را علیه رژیم جمهوري
اسلامی در شهر سقز ادامه داد و در
جریان یورش دوم رژيم به کردستان،
به سازمان چریک های فدایی خلق
ايران پیوست.
با افزايش دانش سياسي و آگاهي
بيشترش به مسائل ماركسيستي رفيق
نادر اوایل پأییز سال 1360 از
سازمان چریکهای فدایی خلق جدا
گرديد و به صفوف پیشمرگان کومه له
پیوست. به دلیل توانایی، كارداني
و شایستگی اش در عرصه فعاليتهاي
سياسي و نظامي زمستان سال 61
فرماندهی دسته ای از پیشمرگان
کومله به وی سپرده شد. تابستان
سال 1363 به عنوان مسئول سياسي پل
و بهار سال 65 به عنوان عضو علي
البدل كميته ناحيه بوكان انتخاب
گرديد.
رفيق نادر در مدت فعاليتش در صفوف
پيشمرگان کومله و در مناطقي كه در
آنها فعاليت مي كرد در جمع
كارگران و توده هاي مردم زحمتكش
حضور مي يافت، صميمانه از دردها و
رنجهايش مي گفت و تلاش مي كرد تا
با زباني ساده آنان را به منافع
طبقاتي شان آشنا و به سوي مبارزه
عليه نظام سرمايه داري رهنمون
سازد. به همين جهت كم نبودند
کارگران و زحمتکشاني كه در ناحیه
بوکان مسایل و مشکلاتشان را با
رفيق نادر در ميان مي گذاشتند و
از او چاره جوئی می کردند و از
رهنمودهایش درسها می آموختند.
رفیق نادر خلیقی پس از پذيرش
عضويتش در حزب كمونيست ايران و در
ادامه فعاليتهاي كمونيستي و
مبارزاتيش مسئولیت دسته سازمانده
بوکان را عهده دار شد و تلاش همه
جانبه اي را برای ایجاد روحیه
همبستگی در میان کارگران ناحیه و
متحد نمودن آنها آغاز كرد.
جسارات و فداكاري، باور عميق به
آرمانهاي كمونيستي، ارتباط
تنگاتنگ و صميمانه با توده هاي
مردم كارگر و زحمتكش، تلاش و جديت
و خستگي ناپذيري در عرصه هاي
مختلف مبارزاتي از جمله خصوصيات
بارز اين رزمنده انقلابي و
كمونيست بودند كه محبوبيت خاصي به
وي در ميان همرزمانش و توده هاي
مردم كارگر و زحمتكش منطقه بوكان
بخشيده بود.
سرانجام این کمونیست آگاه و
سازمانده، رزمنده انقلابي و عضو
شايسته حزب كمونيست ايران روز 27
خرداد سال 1365 در جریان نبردی
سخت و نابرابر با مزدوران رژيم
جمهوري اسلامي در روستاي"كاني جه
ژني" در 5 کیلو متری شهر سقز در
راه آرمانهاي والاي كمونيستي و
انسانيش جان باخت.
یادش گرامی و راهش پر رهرو خواهد
بود.
|
