به‌رز و به‌ریز بی یادی هاوری ئیسماعیلی ره‌هنموون، ئه‌ندامی حیزبی

كۆمۆنیستی ئیران و تیكوشه‌ری نه‌سره‌وتووی ریزه‌كانی كۆمه‌ڵه‌

هاورێ ئیسماعیل له‌ ساڵی ١٣٤٢ له‌ ئاوایی حاجی ئابادی نزیك چۆی چه‌غه‌ تووی سایین قه‌ڵا له‌ دایك بوو. خانه‌واده‌كه‌ی یه‌كێك له‌ هه‌ژارترین و بێ به‌ش ترین خانه‌واده‌كانی نیۆ كومه‌ڵ بوو. بناغه‌ی ژیانی هاوری ئیسماعیل له‌ سه‌ر ره‌نج و مه‌ینه‌ت دامه‌زرا. به‌ هۆی ده‌سكورتی خانه‌وده‌كه‌ی نه‌یتوانی بچیته‌ مه‌دره‌سه‌. به‌م جۆره‌ ناچار كه‌وت هه‌ر له‌ سه‌ره‌تای شان بداته‌ ژێر كاری سه‌خت و تاقه‌ت پرووكێن وكاتكیش ته‌مه‌نی گه‌یشته‌ دوازده‌ و سێزده‌ ساڵ به‌ شوێن كاردا په‌ڕیوه‌ی شاره‌كانی ده‌ره‌وه‌ی كوردستان بوو و ئه‌م كارگا و ئه‌و شیركه‌ت و ئه‌و كوره‌خانه‌ی كرد.

راپه‌رینی ساڵی ٥٧ مه‌یدانێك بوو بۆ ده‌ربڕینی ئه‌م قین بێزاری یه‌. هاورێ ئیسماعیل شان به‌ شانی هاوچینه‌كانی هه‌ڵسووڕاوانه‌ له‌م خه‌بات و تیكۆشانه‌دا به‌شداری كرد. كاتیك رژیمی جنیایه‌ت كاری جمهوری ئیسلامی هاته‌ سه‌ركا، له‌ ماوه‌یه‌كی كه‌مدا جه‌وهه‌ری سه‌رمایه‌داری ئه‌م رژیمه‌وه‌ ناسی و له‌ دژی ده‌ستی دایه‌ خه‌بات و تیكوشان. هاوڕێ ئیسماعیل له‌ درێژه‌ی ئه‌م خه‌بات وتیكوشانه‌دا پاییزی ساڵی ٥٨ هاته‌ ریزی پیمشه‌رگه‌كانی كۆمه‌ڵه‌ و به‌م جۆره‌ خۆی بۆ خه‌باتێكی چه‌كدارانه‌ شورشگیرانه‌ی و به‌ هۆی ناسینی ریگای رزگاری خۆی و هاوچینه‌كانی یانی كۆمۆنیزم، وه‌ك پیشمه‌رگه‌یه‌كی به‌ ئیمان و رابه‌رێكی راسته‌قینه‌ له‌ هه‌موو بواره‌كانی خه‌باتدا خۆی نیشاندا.

هاورێ ئیسماعیل نه‌ك هه‌ر له‌ مه‌یدانی سیاسیدا، به‌ڵكو له‌مه‌یدانی تیكوشانی نیزامیشدا یه‌كێك له‌ هاورێ یانی جه‌سوور و فیداكاری كومه‌له‌ بوو. له‌ماوه‌ی ژیانی پیشمه‌رگایه‌تیدا له‌ ده‌یان عه‌مه‌لیاتی گه‌وره‌ و بچووك دا چالاكی له‌ خۆی نواند. هاوینی ساڵی ٦٠ له‌ عه‌مه‌لیاتیكی گه‌وره‌ له‌ ناو شاری بوكاندا به‌ سه‌ختی بریندار بوو. پاش سارێژ بوونه‌وه‌ی برینه‌ كان له‌ پاییزی ساڵی ٦١ دا وه‌ك ده‌ستیاری ده‌سته‌ی رێك خستنی به‌شی چۆمی مه‌جید خان سازمان درا.

هاورێ ئیسماعیل له‌م ماوه‌یه‌شدا به‌و په‌ڕی دڵسۆزی و فیداكاری یه‌وه‌ ئه‌ركه‌ پێ سپێردراوه‌كانی به‌ڕێوه‌ ده‌برد و گه‌لیك دۆست و ئاشنای نزیكی په‌یدا كرد. كۆمه‌ڵانی هه‌ژار و زه‌حمه‌تكێشی به‌شی چۆمی مه‌جیدخان رێنوێنی خه‌بات كارانه‌ی هاورێ ئیسماعیلیان هێشتا هه‌ر له‌ بیره‌ كه‌ چلۆن بۆ خه‌بات له‌ دژی هێزی داگیركه‌ر و ئه‌م نه‌زم و نیزامه‌ی سه‌رمایه‌داری هانی ده‌دان. هاورێ ئیسماعیل له‌م سه‌رده‌مه‌ له‌ فه‌عالییه‌تی شورشگیرانه‌یدا گه‌لیك مه‌سئولییه‌تی كه‌وته‌ سه‌رشان، كه‌ هه‌موویانی به‌ دڵسۆزی و سه‌داقه‌ته‌وه‌ به‌رێوه‌ ده‌برد.

سه‌ره‌تای هاوێنی ساڵی ٦٣ بوو به‌ معاونی فه‌رمانده‌ی واحدێك له‌ پێشمه‌رگه‌كانی گوردانی ٣١ی بوكان و له‌ به‌شی فه‌یزوڵابه‌گی درێژه‌ی به‌ فه‌عالییه‌تی شورشگیرانه‌ی دا. عه‌مه‌لییاتی ئاخ ته‌په‌ و ساروجه‌ له‌ دوو سێ كیلومتری سابین قه‌ڵا، گرتنی مه‌قه‌ڕه‌كانی قه‌له‌نده‌ر و به‌رده‌زه‌رد له‌ به‌شی فه‌یزوڵابه‌گی و چه‌ندین عه‌مه‌لیاتی قاره‌مانانه‌ی تر، چه‌ند گۆشه‌یكن له‌ خه‌بات و هه‌ڵسوڕانی هاورێ ئیسماعیل له‌و ماوه‌یه‌دا. سه‌ره‌تای ساڵی ٦٤ فه‌رمانده‌هی ده‌سته‌یه‌ك له‌ پێشمه‌رگه‌كان و پاشانیش ئه‌ركی معاونی فه‌رمانده‌ی په‌لی پێ سپێردرا. هاورێ ئیسماعیل ره‌هنموون له‌ جه‌رگه‌ی ئه‌م ره‌وته‌ روو له‌ گه‌شه‌یه‌دا ساڵی ٦٥ له‌ پێنجه‌مین ده‌وره‌ی مه‌دره‌سه‌ی حیزبی ی ئۆكتوبردا به‌شداری كرد. پاش ئه‌م ده‌وره‌یه‌ گه‌ڕاوه‌ ناوچه‌ی بۆكان و وه‌ك فه‌رمانده‌ی په‌لێك له‌ پێشمه‌رگه‌كان گوردانی ٣١ درێژه‌ی به‌ هه‌ڵسوڕان دا.

به‌ داخه‌وه‌ ئه‌م كریكاره‌ شورشگیره‌ و كومونیسته‌ن هاوینی ساڵی ٦٦ له‌ گه‌ڵ پێنج هاوسه‌نگه‌ری تری له‌ جه‌ره‌یانی مه‌ئمورییه‌تێكی ته‌شكیلاتیدا له‌ په‌نا شاری بۆكان له‌ گه‌ڵ هێزی داگیركه‌ری جمهوری ئیسلامی دا ده‌رگیر بوون و پاش چه‌ندین سه‌عات شه‌ڕی قاره‌مانانه‌ و پڕ له‌ حه‌ماسه‌، گیانی به‌رزی له‌ پێناوی رزگاری بی به‌شان دا به‌خت كرد و ده‌رسی ئیمان و فیداكاری و دریژه‌ی ریگای تیكۆشانی بۆ ئێمه‌ به‌ جێ هێشت.

یادی به‌رز و به‌ریزه‌ و ریگای سووری هه‌تا سه‌ركه‌وتن هه‌ر به‌رده‌وام

گرامی باد رفیق جانباخته اسماعیل رهنمون عضو حزب

کمونیست ایران و کادر تشکیلاتی کومه له

عصر روز 16 مرداد ماه سال 1366 مردم شهر بوکان شاهد نبرد حماسی و فداکارانه واحدی از پیشمرگان کومه له با شمار زیادی از نیروهای مزدور جمهوری اسلامی در نزدیکی شهر بوکان بودند که در آن سیمای جسور و فداکار پیشمرگان کومه له در اوج ایستادگی و مقاومت به نمایش در آمد، در جریان همین نبرد رفیق اسماعیل رهنمون عضو حزب کمونیست ایران و یار دیرینه کومه له، کارگری آگاه و رزمنده ای پیشرو جانباخت.

رفیق اسماعیل در سال 1341 در روستای "حاجی آباد" در منطقه بوکان در آغوش خانواده ای زحمتکش و محروم متولد شد. همچون هزاران کودک دیگر فقر خانوادگی اجاره تحصیل کردن را به او نداد و رفیق اسماعیل ناچار به کارگری پرداخت، نوجوانی بیش نبود که به دنبال کار راهی شهرهای خارج از کردستان شد و برای یافتن کار، هر کارگاه، شرکت و کوره ایی را زیر پا می نهاد و طعم تلخ محرومیتهای این دنیای واژگونه را در هر لحظه زندگیش لمس می نمود.

رفیق اسماعیل در بطن این محرومیتها هرچه بیشتر با زندگی هم سرنوشتانش آشنا میشد و فقر  و مصیبت های جامعه موجود نفرت و بیزاریش را نسبت به این نظام فزونتر میساخت.

انقلاب سال 1357 عرصه ایی بود برای ابراز اعتراض و نفرت رفیق اسماعیل علیه این نظام، که با شور و شوق فراوان دوشادوش توده های مردم  آزادیخواه در آن شرکت نمود.

با روی کار آمدن حاکمیت پلید رژیم جمهوری اسلامی، رفیق اسماعیل به مبارزه علیه آن پرداخت و در این راه در پاییز سال 1358 به صفوف پیشمرگان کومه له پیوست.

اینک دیگر دیگر رفیق اسماعیل رزمنده ایی انقلابی بود که علم رهایی بخش کمونیسم را آموخته بود و به مثابه پیشمرگی پیگیر و جسور ، فراز و نشیب های زندگی مبارزاتی را طی مینمود. در هر جا حضور یافت بسیار زود در دل توده های محروم و ستمدیده جای میگرفت و به دوست و یار قابل اعتماد و صمیمی آنها بدل میشد، کمترین فرصت را برای آگاه نمودن رفقای همسرنوشتش از دست نمی داد و هر دم آنان را به مبارزه فرا میخواند.

بسیارند رفقایی که در اثر تلاش و کار آگاهگرانه رفیق اسماعیل به صفوف پیشمرگان کومه له پیوسته اند، رفیق اسماعیل در عرصه مبازه مسلحانه نیز رفیقی جسور و فداکار بود، و در بیشتر نبردهای پیشمرگان کومه له با افراد رژیم در ناحیه بوکان شرکت داشت و حماسه های بیاد ماندنی از خود بیادگار گذاشت.

 رفیق اسماعیل در تابستان سال 1360 در نبرد بزرگ شهر بوکان به شدت زحمی شد و پس از التیام یافتن زخمهایش در پاییز سال 1361 به عنوان دستیار دسته سازمانده بخش "چوم مجید خان" سازماندهی شد. در پاییز سال 1362 به مثابه پیک ناحیه سازمان داده شد و بسیاری ماموریتهای دشوار را به تنهایی انجام داده و با نهایت دلسوزی وجدیت نامه ها و اسناد کومه له را که عمدتا جزو اسرار تشکیلاتی محسوب میشدند حمل و نقل نمود.

اوایل تابستان سال 1363 معاون فرمانده واحدی از پیشمرگان گردان 31 بوکان گردید و سپس فرماندهی دسته ایی از پیشمرگان و آنگاه معاونت فرماندهی پل را عهده دار شد.

سال 1365 در پنجمین دوره مدرسه حزبی اکتبر که از جانب کومه له برای ارتقای آگاهی کادرهای این تشکیلات تاسیس شده بود شرکت نمود و بعد از اتمام ایندوره به ناحیه بوکان بازگشت و فرماندهی پلی از پیشمرگان گردان 31 بوکان را به عهده گرفت. در تمام زندگی مبارزاتیش رفیق اسماعیل کمونیستی صمیمی، پیگیر و خستگی ناپذیر، کارگری رزمنده بود که آنی از تلاش و فعالیت باز نمی ایستاد و به خاطر این خصوصیات در میان رفقای همرزمش قابل اتکا و محبوب بود.

متاسفانه این کارگر آگاه و کمونیست تابستان سال 1366 بهمراه 5 تن دیگر از رفقای همرزمش در جریان ماموریتی تشکیلاتی در  نزدیکی شهر بوکان در درگیری با نیروهای اشغالگر جمهوری اسلامی بعد از چند ساعت مقاومت قهرمانانه مورد اصابت گلوله مزدوران جهل و خرافه قرار گرفت و جانباخت.

یادش همیشه روشنی بخش راهمان خواهد بود