حسین مصطفی زاده

 
 

تاریخ جانباختن: 1366.05.16

محل و نحوه جانباختن: اطراف بوکان ـ مقابله با تهاجم گسترده رژیم

 

 


گرامی باد یاد رفیق "حسین مصطفی زاده" عضو حزب کمونیست ایران و سیمای مجبوب کارگران و زحمتکشان بوکان

رفیق "حسین مصطفی زاده"، در زمره آن دسته از کادرهای توانايي حزب كمونيست ايران بود که از همان آغاز فعالیت علنی کومه له به مثابه رزمنده ای خستگی ناپذیر، معلمی دلسوز و انقلابی به میدان نبرد طبقاتی پای نهاد و تا آخرین لحظه حیات پر بارش در جهت رشد و گسترش کمونیسم، آگاه نمودن و سازمان دادن توده های کارگر و زحمتکش تلاش نمود و در این راه از هیچ فداکاری و جانبازي دریغ نورزید.

رفیق حسین در یکی از محلات فقیر نشین و قدیمی شهر بوکان متولد شد و تا اخذ دیپلم در همان شهر به تحصيل ادامه داد. در سالهاي 1352 و 53 در شهر بوکان با محفلی از روشنفکران انقلابی ارتباط برقرار نموده و به این ترتیب زندگی مبارزاتیش آغاز گرديد. سال 54 پس از اتمام دانشسرای مقدماتی به کار معلمی در روستای "آجی کند" ناحیه بوکان پرداخت و از همین طریق پیوندی عمیق و صمیمانه با زحمتکشان برقرار نمود و در مدت کوتاهی به یار و یاور صمیمی و دلسوز آنها تبديل گرديد.

قیام شكوهمند توده هاي مردم ستمديده ايران علیه حکومت شاه در سال 1357، مدرسه ایی بود که رفیق حسین در آن آگاهی سیاسی و طبقاتی عمیقی کسب كرد و در هدایت و رهبری و سازماندهي تظاهراتها و متینگهای توده ای در شهر بوکان و همچنين خلع سلاح و دستگیری افراد شهربانی و ژاندارمری نقش چشمگیری ایفا نمود. پس از قیام بهمن ماه سال 57 و با تشکیل جمعیت دفاع از حقوق زحمتکشان در شهر بوکان رفیق حسین فعالیتهای سیاسی و مبارزاتی خود را در ارتباط با اين تشكل ادامه داد و در درگیری با ملاكين مرتجع  منطقه"تیله کو" فعالانه شرکت نمود، سال 1358 در جریان دور اول مقاومت جنبش انقلابی کردستان و بعد از اینکه شهر بوکان نیز مانند سایر شهرهای کردستان اشغال گردید به صفوف پیشمرگان کومه له پيوست، اما از سوي تشكيلات به وی ماموریت داده شد که به شهر بازگردد و فعاليتهايش را در بوكان ادامه دهد.

سال 1359 پس از آنکه شهرهای کردستان توسط پیشمرگان و توده های مردم آزاد گرديد، رفیق حسین مجددا به صفوف پیشمرگان کومه له پیوست و با واحدي از رفقای پیشمرگ عازم شمال کردستان گرديد و در آنجا به مثابه مبارزي آگاه و رزمنده به تبلیغ و نشر افکار و عقاید کمونیستی در میان زحمتکشان پرداخت. پس از مدتی به منطقه مکریان برگشت و در "نيروي پیشرو" سازماندهی شد. طولی نکشید که مسئولیت سیاسی دسته ای از پیشمرگان به وی سپرده شد. رفیق حسین کمونیستی پیگیر و خستگی ناپذیر بود که پس از پذيرش عضويتش در حزب كمونيست ايران فداكارانه در راه تحقق اهداف و سياستهاي حزب تلاش كرد و در هر جايي كه حضور می یافت پیوندی عمیق و صمیمانه با زحمتکشان برقرار می نمود و به کار آگاهگرانه در میان آنها می پرداخت و برای مبارزه علیه رژیم جمهوری اسلامی و محو ستم و استثمار سرمایه داری راهنما و هدایتگرشان بود. رفیق حسین سال 64 به گردان 31 بوکان بازگشت و در آنجا مسئولیت امور مالی و خانواده رفقای جانباخته ناحیه را به عهده گرفت.

بسیاری از نبردهای شهرهاي مهاباد، بوکان، سقز، درگیریهای جاده بوکان – میاندوآب و نبرد قهرمانانه تصرف پایگاه "آخته ته ر" بوکان که در آنجا به شدت زخمی شد همگی عرصه هایی از کاردانی، جسارت، رزمندگی و فداکاری رفیق حسین بودند و روحیه رزمنده اش در برخورد با مشکلات، فعالیت پرشور و احساس مسئولیتش در میان رفقای پیشمرگ به او اعتبار و نفوذ خاصی بخشیده بود.

رفیق حسین در بهار سال 66 با توجه به آشنایی با منطقه بوکان و با توجه به پیوند نزدیک و نفوذ عمیقی که در میان زحمتکشان این ناحیه داشت در واحد شهر سازماندهی شد و در اين دوره نیز کادری قابل اتکا و مورد اعتماد برای رفقای پیشمرگ و توده های مردم بود. در این مدت در نبرد حماسی روستای "ناچیت" بوکان علیه مزدوران جمهوری اسلامی با نهایت فداکاری و جسارت شرکت نمود. آخرین میدان جسارت و فداکاری این رزمنده پیگیر و خستگی ناپذیر، نبرد حماسی حومه شهر بوکان بود که روز 16 مرداد ماه سال 66 بوقوع پیوست. در این نبرد رفیق حسین همراه با 5 رفیق همسنگرش در مقابل خیل عظیم مزدوران جمهوری اسلامی و توپ و تانک جنایتکاران، قهرمانانه مقاومت نمودند و نمونه ایی از فداکاری، ایثار و اعتقاد عمیق به رهایی طبقه کارگر را به نمایش گذاشتند، در این درگیری قهرمانانه رفیق "حسین مصطفی زاده" جانباخت و قلب پرشورش که همواره در راه تحقق سوسیالیسم و آزادی می طپید براي هميشه از طپش باز ایستاد.

جانباختن رفیق حسین موجب غم و اندوه فراوان زحمتکشان منطقه و تمام کسانی شد که از نزدیک او را می شناختند و بیزاری و نفرت آنها را نسبت به رژیم جنایتکار جمهوري اسلامي عمیق تر نمود. اکنون نیز توده های مردم کارگر و زحمتکش ناحیه بوکان بویژه مناطق "چوم مجیدخان"، دره "آجی کند"، بخش "ترغه" و منطقه "فیض اله بیگی" سیمای این یار و یاور صمیمی و دلسوز خود را که با زبانی شیرین و ساده از دردها و رنجهایشان و مبارزه عليه اين وضعيت برایشان سخن می گفت از یاد نبرده اند.

ياد و خاطره رزمندگي و فداكاري رفیق "حسین مصطفی زاده" عضو شايسته حزب كمونيست ايران زنده و جاودان خواهد بود.