به‌رز و به‌ریز بێ یادی كریكاری وشیار و كۆمۆنیست، پێشمه‌رگه‌ی شۆرشگیری كۆمه‌ڵه‌ هاورێ "سه‌بریه‌ دووست كامی" ناسراو به‌ ئاره‌زوو!

هاوری ئاره‌زوو له‌ سالی ١٣٤٣ له‌ بنه‌ماله‌یه‌كی زه‌حمه‌تكیشی شاری سنه‌ دا له‌ دایك بوو. به‌ هۆی ده‌سته‌نگی خانه‌واده‌ه‌یان ده‌رسی نه‌خۆیند و كێشرایه‌ پای داری ته‌ون و ده‌ستی كرد به‌ فه‌رش چنین. ئه‌مه‌ له‌ حالیكدا بوو كه‌ ده‌ی بینی مناڵی سه‌رمایه‌دار و ده‌وڵه‌مه‌نده‌كان زۆر كۆك و پۆشته‌ن و ره‌نج و زه‌حمه‌ت هه‌ر  له‌ داستانه‌كان و ئه‌فسانه‌كاندا ده‌بینن و له‌ راستی دا له‌ دونیایه‌كی تردا په‌روه‌رده‌ ده‌بن. هاورێ سه‌بریه‌ سه‌ره‌رای كار كردن، كاره‌كانی ناو مالیشی ده‌كرد. بێ ده‌سه‌ڵاتی و بی مافی، له‌ ژیر ده‌ستی خاوه‌ن كار و و نێو كۆمه‌ڵدا ئه‌وه‌نده‌ی تر باری قورسی ده‌خسته‌ سه‌ر شان.

پاش ماوه‌یه‌ك كه‌ هێندێ وه‌زعی ژیان یان باشتر بوو له‌ مه‌دره‌سه‌ی شه‌وانه‌ تا ئه‌وه‌لی راهنمایی ده‌رسی خوێند. ده‌ورانی لاويه‌تی هاورێ سه‌بریه‌ هاوكات بوو له‌ گه‌ڵ هه‌لگیرساندنی بڵێسه‌ی ئاگری شۆرشی خه‌لكی ئێران له‌ دژی رژیمی شا وه‌ به‌ هۆی فه‌زایه‌كی دێموكراتیك و شۆرشگیرانه‌ كه‌ به‌ دوای سه‌ركه‌وتنی شۆرشی ١٣٥٧ وه‌ پیك هاتبوو، له‌ گه‌ل مه‌سایلی سیاسی ئاشنا بوو. ورده‌ ورده‌ له‌ كۆر و كۆمه‌ڵی كچانی شۆرشگیردا به‌شداری ده‌كرد.

وه‌ خویشی له‌م ره‌وته‌دا هه‌ رده‌هات وشیاری سیاسی زیاتروه‌ چووه‌ سه‌رو باشتر بنچینه‌ی ئه‌م هه موو بێ مافی و ره‌نج و كوێره‌وه‌ری یه‌ بێ حاسڵه‌ی ده‌ناسی و سیمای دزێوی ئه‌م نیزامه‌ی چاكتر بۆ روون ده‌بۆوه‌، هه‌ر بۆیه‌ش زیاتر له‌و مه‌یدانه‌دا تێوه‌ وه‌ چوو، وه‌ سه‌ره‌نجام رووی كرده‌ خه‌باتی چه‌كدارانه‌ی خه‌لكی زه‌حمه‌تكێش له‌ دژی ئه‌م نیزامه‌ و له‌ زستانی ١٣٦٤ دا هاته‌ نێو ریزی پێشمه‌رگه‌كانی كۆمه‌ڵه‌.

لیره‌دا گوی ده‌دینه‌ بیره‌وه‌ری كچیكی پیشمه‌رگه‌ كه‌ له‌م باره‌وه‌ له‌ گه‌ل هاورێ سه‌بریه‌ هه‌یه‌تي: ــــــــ من و ئاره‌زوو كه‌ پێشتر ورده‌ ئاشنا یه‌تیه‌كمان هه‌بوو، پاش چه‌ند جار قسه‌ و باس، سه‌ره‌نجام ته‌سمیمی یه‌كجاریمان گرت كه‌ بێن بۆ ناو كۆمه‌ڵه‌. رۆژی یه‌ك شه‌ممه‌ ١١ی به‌فرانبار بوو، له‌و شوینه‌ كه‌ پێشتر قه‌رارمان بوو یه‌كترمان بی ینيه‌وه‌ و ئه‌وشه‌وه‌ له‌ مالی كه‌سیكی خۆمان، ماینه‌وه‌. سه‌رمایه‌كی زۆر بوو. به‌ڵام خۆشي  رزگاریمان له‌ بن ده‌ستی، گه‌رما به‌خشی ده‌روونی پر له‌ ئازارمان بوو. ئاره‌زوو به‌ تووندی خه‌ریكی ته‌واو كردنی جاكه‌تێكی كاموا بوو كه‌ له‌ ماوه‌یه‌ك له‌وه‌ پیشه‌وه‌ ده‌ستی به‌ چینی كرد بوو.

زۆر خۆشحال بوو ئارامی نه‌ده‌گرت، ده‌مه‌وبه‌یان بوو كاتێك ویستمان له‌و ماڵه‌ بینه‌ ده‌ر ئاره‌زوو به‌ رووی گه‌ش و به‌ زمانێكی شیرین له‌ گه‌ڵ ژنی ئه‌و ماله‌ قسه‌ی ده‌كرد. پاش ماڵئاوایی گه‌رمی ئه‌و بنه‌ماڵه‌ زه‌حمه‌تكێشه‌ به‌ره‌و شاری سه‌قز و له‌وێشه‌وه‌ به‌ره‌و ئه‌و شوینه‌ی پێشمه‌رگه‌ی لێ بوون كه‌وتینه‌ رێ. نازانم چۆن باسی ئه‌و كاته‌ بكه‌م كه‌ گه‌یشتینه‌  ڵای پێشمه‌رگه‌كان برسیكه‌ی شادی له‌ چاوی ئاره‌زوو دا شه‌وقی ده‌دایه‌وه‌ و له‌و كاته‌دا سیمای سه‌بریه‌ پر بوو له‌ هیوا و هۆمید به‌ رزگاری، به‌ سه‌ركه‌وتن به‌ سه‌ر ئه‌و زاڵمانه‌ی ئاوات و ئاره‌زووی میلیونها كچی زه‌حمه‌تكیش یان له‌ گه‌روویاندا نوقم و گوم كردووه‌. به‌م جۆره‌ ئاره‌زوو بوو به‌ پیشمه‌رگه‌ و پاش ته‌واو كردنی سه‌ركه‌وتوانه‌ ده‌وره‌ی ئاموزشی سیاسی_ نیزامی له‌ گوردانی شوان دا سازمان درا. ئاشنایی له‌ گه‌ڵ كۆمۆنیزم و بیروباوه‌ری رزگاریده‌رانه‌ی كریكاران ده‌روازه‌یه‌كی روون به‌ره‌و سه‌كه‌وتن بوو كه‌ به‌رو رووی هاوری ئاره‌زوو كرایه‌وه‌، وه‌ وه‌ك پێشمه‌رگه‌یه‌كی كۆمه‌ڵه‌ له‌ هه‌لسوورانی خۆیدا قین و توانای بۆ بردنه‌ پێشی ئه‌ركه‌كانی، هه‌ر به‌م ئاسۆی روونه‌وه‌ خسته‌ گه‌ر. چ ئه‌و كات له‌ نێو خه‌لكی زه‌حمه‌تكیشدا حوزوری په‌یدا ده‌كرد و چ ئه‌و كات كه‌ له‌ گه‌ڵ هاوسه‌نگه‌رانی بوو، به‌ تایبه‌ت به دلسوزیه‌وه‌ گوێی بۆ ده‌ردی دڵ و قسه‌كانیان ده‌گرت، وه‌ به‌ پێی توانا له‌ كردنه‌وه‌ی گرێی گیروگرفته‌كانیان یارمه‌تی ده‌دان. له‌ نێو خه‌لكی زه‌حمه‌تكێش به‌ تایبه‌تی ژناندا به‌ شوور و شه‌وقیكی تایبه‌تیوه‌ بۆ وشیار كردنه‌وه‌یان تێده‌كۆشا. بۆ هه‌ر كۆی ده‌چوو زۆر زوو له‌ گه‌ل كچان و ژنان ده‌بوو به‌ ئاشنا و ریگای خه‌بات له‌ دژی ئه‌م وه‌زعه‌ ناله‌باره‌ی پێ ده‌ناساندن.

به‌ داخه‌وه‌ رۆژی ٢٧ی ره‌شه‌مه‌ی سالی ١٣٦٦ كاتیك چه‌ند واحید له‌ پێشمه‌رگه‌كانی كۆمه‌ڵه‌ له‌ جه‌ریانی تووند بوونه‌وه‌ی شه‌ری نیوان عیراق و ئیران له‌ ناوچه‌ی حه‌له‌بجه‌ ده‌یان ویست خۆیان له‌م شه‌ره‌ دوورخه‌نه‌وه‌ له‌ نزیك چۆمی سیروان له‌ گه‌ل هیزیكی زۆری ج.ا تووشی شه‌ریكی سه‌خت و نابه‌رابه‌ر بوون و هاوری سه‌بریه‌ دووست كامی ناسراو به‌ ئاره‌زوو پاش شه‌ریكی قاره‌مانانه‌ و مه‌سموم بوون به‌ شیمایی باران شاری حه‌له‌بجه‌ كه‌وته‌ به‌ر گولله‌ی رژیم و گیانی به‌خت كرد.

یادی هاورێ سه‌بریه‌ دووست كامی بۆ هه‌میشه‌ له‌ دلماندا زیندوو ده‌مینیته‌وه‌ و به‌ درێژه‌ی ریگایی پیروزی هه‌تا دامه‌زراندنی حكوومه‌تی چه‌وساوه‌كان رێز له‌ یادی ئازیزی ده‌گرین!

گرامی باد یاد زحمتکش آگاه، پیشمرگ جسور  رزمنده کومه له رفیق صبریه دوست کامی معروف  به آرزو
 

من و صبریه مصائب بسیاری را در زندگی متحمل شده بودیم، تبعیض و نابرابری موجود در جامعه آزارمان می داد، با بحث کردن در مورد رنج و آزار مشترکمان، روز به روز دوستی و پیوند عمیق تری بین ما برقرار میشد، دو نفری تصمیم گرفتیم به صف پیشمرگان کومه له بپیوندیم.  اواسط دیماه سال 1364 بود که شهر را ترک کردیم، شب را در یکی از روستاهای اطراف سنندج ماندگار شدیم، به خانه یکی از اهالی روستا رفتیم و آنها نیز به گرمی ما را پذیرفتند، در مدت کوتاهی صبریه با آنها دوست شد و ساعتها در مورد مسائل مختلف با آنها صحبت کرد، خوابش نمی برد، لحظه شماری میکرد که روز فرا برسد، صبح زود به طرف محلی که حدس می زدیم پیشمرگان آنجا باشند راه افتادیم، سردی هوا تا مغز استخوانمان نفوذ میکرد اما صبریه آرام و قرار نداشت، مرتبا سرود می خواند، چنان شور و شوقی داشت که اصلا به سردی هوا فکر نمی کرد، هیچگاه سیمای شاد و سرشار از امید به رهایی و برابری او را آنهنگام که به رفقای پیشمرگ پیوستیم فراموش نمی کنم.

این گوشه ای کوچکی از خاطرات رفیقی است که همراه صبریه به پیشمرگان کومه له پیوسته است. رفیق صبریه که در میان رفقای پیشمرگ با نام مستعار (آرزو)  شناخته می شد متعلق به نسلی از زنان  زحمتکش و مبارز کردستان است که مناسبات و فرهنگ ارتجاعی را به مبارزه طلبیدند  و با روحیه ای امیدوار پرچم  رهایی و برابری را در دستان استوار خود گرفتند.  زنان کمونیستی که تاریخ نبرد چندین ساله کارگران و زحمتکشان کردستان علیه نظم ظالمانه سرمایه داری حماسه های مبارزاتی آنان را برای همیشه در حافظه نگه خواهد داشت.

 رفیق صبریه  در سال 1343 در شهر سنندج در دامان خانواده ای زحمتکش دیده به جهان گشود، فقر خانواده او را به جای تحصیل و مدرسه از همان اوان کودکی پای دار قالی نشاند. با طلوع خورشید سر را بر چوب بست قالی خم میکرد و ساعتهای متمادی دستان کوچکش  در تلاش بود. نشاط کودکی و نوجوانی صبریه پای دار قالی صرف شد، با بهتر شدن وضع مادی خانواده اش صبریه به مدرسه شبانه رفت و تا کلاس اول راهنمایی تحصیل کرد.

نوجوان بود که مبارزات توده ایی سالهای 1356 و 1357 آغاز شد، آرزو  که تا آنزمان تجاربش از چهار دیواری  خانه و پای چوب بست قالی فراتر نرفته بود با افکار جستجوگرش شاهد جوش و خروش میلیونها کارگر و زحمتکش علیه نظام شاه بود، آرزو  با این مبارزات آمیخته شد، نابرابریها را لمس کرد و امید به رهایی و برابری او را به میدان مبارزه سوق داد. اما هنوز از نظر سیاسی جوان و کم تجربه بود، تلاش میکرد بیاموزد و این آموختن را در بطن مبارزه طبقاتی کارگران، در آمیختگی با زندگی زنان و مردان زحمتکش دیگر هم طبقه ایها و هم محله ایهایش آغاز کرد.

رفیق آرزو در سال 1364 به صفوف پیشمرگان کومه له پیوست و در همین دوران درک آرزو از کمونیسم عمیق تر و طبقاتی تر شد. با شور و شوق همیشگی اش همراه رفقای پیشمرگ گردان شوان در جمع ها و محافل کارگران و زحمتکشان حضور میافت و آنان را به مبارزه فرا می خواند، زنان زحمتکش منطقه عمیقا دوستش داشتند و صمیمانه به حرفهایش گوش میدادند. آرزو از زندگی خود و میلیونها انسان محروم و ستمدیده دیگر برایشان سخن می گفت، برایشان از مبارزه با سنتهای کهنه و ارتجاعی، از ایجاد جهانی برابر و آزاد می گفت.

رفیق آرزو سال 1365 در فعالیتهای رفقای گردان شوان در ناحیه سنندج فعالانه شرکت کرد و در دهها عملیات نظامی بر علیه مزدوران جمهوری اسلامی شرکت فعالانه ای داشت و از خود فداکاریهای فراوانی بجا گذاشت.

روز 27 اسفند ماه سال 1366 جنگ ایران و  عراق در منطقه حلبجه شدت گرفت، چند واحد از رفقای پیشمرگ کومه له که قصد دور شدن از منطقه را داشتند در حوالی رود سیروان با شمار زیادی از نیروهای مزدور جمهوری اسلامی درگیر شدند، در این جریان رفیق صبریه بعد از نبردی سخت و نابرابر هدف گلوله مزدوران جنایتکار جمهوری اسلامی قرار گرفت و جان باخت.

یادش گرامی باد.