صلاح بشارتی

 
 

تاریخ جانباختن: 1366.12.27

محل و نحوه جانباختن: کنار دریاچه سیروان در شاره زور کردستان عراق ـ نبرد سنگین و نابرابر با نیروهای رژیم

 


 

به‌رز و به‌رێز بێ یادی ئازیزی هاورێ سه‌لاحی به‌شاره‌تی كادری
لێهاتووی ریزه‌كانی كومه‌له‌ و سیمای ناسراوی نیو زه‌حمه‌تكێشانی
 مه‌لبه‌ندی جنووب!

 

 هاوری سلاحی به شارتی ساڵی ١٣٣٥ له‌ شاری "سنه‌" له‌ بنه‌ماله‌یه‌كی زه‌حمه‌تكیش دا له‌ دایك بوو.

هێشتا منداڵ بوو كه‌ باوكی له‌ ده‌سدا. به‌ مه‌رگی باوكی وه‌زعی مه‌عیشه‌تی خانه‌واده‌یان دژوارتر بوو. تازه‌ لاو بوو كه‌ هه‌ندێك تایبه‌ت مه‌ندی به‌رز له‌ شه‌خسیه‌تی هاوری سه‌ڵاحدا شكل یان گرت.

له‌ جه‌ریانی كرێكاری له‌ شیركه‌ته‌ ساختمانی و جاده‌ سازی یه‌كاندا گه‌لێك ره‌فیقی كریكاری په‌یدا كرد و مه‌تانه‌تی ره‌فیقانه‌ ده‌رحه‌ق به‌و دۆستانه‌ی، هه‌ر له‌و كاته‌وه‌ كه‌سێكی له‌ دڵان نزیك و شه‌خسیه‌تی كی میهره‌بانی له‌ ناو كرێكاراندا پێدا.

ماڵه‌كه‌یان ئه‌غڵه‌ب جێگای كۆ بوونه‌وه‌ و دانیشتنی سه‌میمانه‌ی هاورییانی كریكاری بوو.

له‌ ساڵه‌كانی ئاخری ده‌بیرستانیدا له‌ كۆمیته‌ی "پیكار با بی سوادان" دا دامه‌زراو شه‌وانه‌ ده‌رسی ده‌وته‌وه‌. ئه‌و سه‌رده‌مه‌ بوو كه‌ له‌ كلاسی ده‌رس، به‌ پێی تایبه‌ت مه‌ندی مه‌تین و خۆشه‌ویستانه‌ی رابته‌یه‌كی دوولایه‌نه‌ له‌ نێوان ئه‌و و شاگرده‌كانی دا پیك هات.

شاگر‌ده‌كانی كلاسی شه‌وانه‌ ئه‌غڵه‌ب كرێكارانێكی به‌ سابقه‌ بوون كه‌ زۆربه‌یان له‌ شۆینی كاردا باوه‌ڕ پیكراو و خۆشه‌ویستی كریكاران بوون. كریكارانێكی جه‌سوور بوون كه‌ له‌ رووی خاوه‌ن كاره‌كاندا به‌ سه‌ری به‌رزه‌وه‌ له‌ مافی خۆیان و باقی كریكاران دیفاع یان ده‌كرد.

به‌ڵێ! به‌م شێوه‌یه‌ هاورێ سه‌ڵاح له‌ سه‌ر كلاسی ده‌رس، چۆنیه‌تی خوێندنه‌وه‌ و نوسینی فێری ئه‌و كرێكارانه‌ ده‌كرد، له‌ هه‌مان كاتدا خۆیشی شاگردێكی گوێ ڕایه‌ڵی ئه‌وان بوو وه‌ له‌ گیر و گرفتی ژیان و ئاوات و ئاره‌زووه‌كانیان وهه‌ر وه‌ها ئێعتراز و خه‌باتیان له‌ دژی ئه‌م وه‌زعه‌یان سه‌ری ده‌ر دێنا.

ساڵی ١٣٥٥ له‌ ته‌ریق دۆسته‌كانی یه‌وه‌ له‌ گه‌ڵ كۆر و كۆمه‌ڵه‌ شورشگیرانه‌كانی دانشجوویانی دانشگای ته‌ورێز ئاشنا بوو وه‌ له‌ ژێر ته‌ئسیری خه‌باتی دانشجووییدا ده‌ستی به‌ فه‌عالییه‌تی سیاسی كرد و ئێعلامیه‌ و تراكتی ده‌نووسی و بلاوی ده‌كرده‌وه‌.

ساڵی ١٣٥٦ كه‌ له‌ دانش سه‌رای راهنه‌مایی "سنه‌" دانشجوو بوو، هاوكات له‌ گه‌ڵ هه‌ڵ گیرسانی خه‌باتی جه‌ماوه‌ری، ئه‌ویش یه‌كیك له‌ فه‌عالین و تیكۆشه‌رانی موبارزه‌ی دانشجوویی له‌ دانش سه‌را بوو.

ساڵی ١٣٥٧ یه‌كه‌مین ته‌شكیلاتیكی سیاسی كه‌ هاورێ سه‌لاح په‌یوه‌ندی پێوه‌ گرت، اتحادیه‌ یه‌ی كۆمۆنیسته‌كانی ئیران بوو. ئه‌وه‌ی بۆ هاورێ سه‌لاح ئه‌هه‌مییه‌تی هه‌بوو وه‌ تاكاتی مه‌رگی سه‌ر به‌رزانه‌ پێی وه‌فادار مایه‌وه‌، ئه‌وه‌ بوو كه‌ ریبواریكی تیكۆشه‌ری خه‌باتی كریكاران و دامه‌زراندنی سۆسیالیزم بێ.

له‌ جه‌ریانی راپه‌رینی ساڵی ١٣٥٧ دا هاورێ سه‌لاح یه‌كیك له‌ هه‌لسووراوان و تیكۆشه‌رانی ناو شاری "سنه‌" بوو. به‌ شۆین راپه‌ریندا هاوری سه‌لاح وێرای چه‌ند ره‌فیقی تری سازمانی ره‌زمی دانشجوویان و دانش ئامووزانیان پیك هێنا.

دوای هیرشی ج.ا بۆ سه‌ر كوردستان وشكل گرتنی بزووتنه‌وه‌ی شورشگیرانه‌ی كوردستان، دیسان هاوری سه‌لاح له‌ گه‌ڵ ژماره‌یه‌ك له‌ هاورییانی گروهیكیان به‌ ناوی "ندای زه‌حمه‌تكیشان" پیك هێنا و ده‌ستیان به‌ بلاو كردنه‌وه‌ و باز ته‌كسیری ئێعلامیه‌ و هه‌واڵی موبارزاتی باقی شاره‌كانی ئیران كرد. ئه‌و سه‌رده‌مه‌ هاوری سه‌لاح ده‌بیری مه‌دره‌سه‌ی راهنه‌مایی "بێساران" بوو. وێرای ده‌رس گوتنه‌وه‌ی ئاموزشی ماركسیزم ، به‌ لاوانی زه‌حمه‌تكیش مه‌دره‌سه‌ ده‌دا و ئه‌وانی له‌ گه‌ڵ علمی رزگاری و خه‌باتی كریكاران ئاشنا ده‌كرد.

هه‌ر وه‌ها له‌ نیۆ زه‌حمه‌تكیشانی ئاوایی شدا وه‌ك رۆخساریكی خوشه‌ویست و سه‌میمی ناسرا بوو. به‌ جۆرێك كه‌ ئێستاش سیمای خۆشه‌وسیتانه‌ی، قسه‌ و ئامووزشه‌كانی و ئه‌خلاقیاتی به‌رز وشورشگیرانه‌ی وه‌ به‌ كورتی شه‌خسیه‌تی انقلابی و كریكاری ئه‌و مۆعه‌لمه‌ تێكۆشه‌ره‌ له‌ بیر خه‌ڵكی ئه‌و ئاوایی یه‌ نه‌چووه‌ ته‌وه‌ و وه‌ك یادگاری شیرین له‌ گه‌ڵ بیره‌وه‌رییه‌كانی یه‌ك به‌ یه‌كی زه‌حمه‌تكیشانی ئه‌و دێ یه‌ تێكه‌ڵ و ئاوێته‌ بوون.

دوای شه‌ڕی ٢٤ رۆژه‌ی شاری سنه‌ كه‌ چالاكانه‌ تێدا به‌ شداری كرد، له‌ ئاخر و ئۆخری ساڵی ١٣٥٩ دا وه‌ك هاورێ یه‌كی كۆمه‌ڵه‌ درێژه‌ی تێكۆشانی به‌و ته‌شكیلاته‌وه‌ گرێ دا و له‌ پایزی هه‌ر ئه‌و ساڵه‌ دا له‌ چه‌ك كردنی  سپای ئیرتجاعی رزگاری دا وه‌ك پێشمه‌رگه‌یه‌كی كۆمه‌ڵه‌ به‌شداری كرد.

له‌ ماوه‌ی هه‌ڵسوورانی له‌ ته‌شكیلاتی كۆمه‌ڵه‌دا له‌ مه‌سئوولێیه‌تی مه‌قه‌ڕه‌ وه‌ له‌ ئاوایی "پایگلان" هه‌تا مه‌سئوولی سیاسی ده‌سته‌، له‌ به‌هاری ساڵی ١٣٦٠ دا له‌ ناوچه‌ی "كامیاران" ، هه‌تا مه‌سئوولێیه‌تی سیاسی زیندانی مه‌ركه‌زی، كاركردنی له‌ ده‌نگی شورشی ئێران، له‌ ساڵی ١٣٦٢ دا بوونی له‌ كاری ستادی وه‌ك ده‌ستیاری ته‌بلیغاتی كومیته‌ی مه‌ركه‌زی كۆمه‌ڵه‌، وه‌ له‌ ساڵی ١٣٦٤ وه‌ هه‌تا ساڵی ١٣٦٦ فه‌عالییه‌تی له‌ ده‌بیرخانه‌ی كۆمیته‌ی مه‌كه‌زی كۆمه‌ڵه‌دا هه‌تا گه‌ڕانه‌وه‌ی بۆ ناوچه‌ی سنه‌ و سازمان درانی له‌ گوردانی ئاریزدا وه‌ك مه‌سئوولێكی سیاسی، ئه‌و مه‌یدانانه‌ بوون كه‌ ئه‌و كادر ئازیزه‌ گه‌لیك ده‌رس و ته‌جره‌به‌ی له‌ فیداكاری و ماندوویی نه‌ناسی له‌ خۆی به‌ جێ هیشتووه‌.

به‌ داخه‌وه‌ ریكه‌وتی ٢٧  اسفندی سالی ٦٦ هاوری سه‌لاحی ئازیز دوای مسموم بوون به‌ شیمیایی بارانی هه‌له‌بجه‌ و شه‌ری سه‌خت و نابه‌رابه‌ر له‌ گه‌ل جنایتكارانی ج. ا گیانی ئازیز و خوشه‌ویستی به‌خت كرد و بۆ هه‌میشه‌ به‌ جی هیشتین.

به‌ مه‌رگی هاوری سه‌لاح حیزبی كۆمۆنیستی ئیران ، یه‌یكی له‌ باشترین كادره‌كانی و كومه‌ڵانی كریكار و زه‌حمه‌تكیش، یه‌كیك له‌ دلسوزترین و كار لێهاتووترین ریبه‌رانی له‌ ده‌ستدا.

به‌ دریژه‌ی رێگای هاوری سه‌لاح ریز له‌ یادی ئازیز و خۆشه‌ویستی ده‌گرین.

 
 

گرامی باد یاد کمونیست آگاه و پیشرو کادر خستگی ناپذیر حزب

 کمونیست ایران رفق صلاح بشارتی

رفیق صلاح در سال 1335 در شهر سنندج دیده به جهان گشود. در کودکی پدرش را از دست داد. وی ناچار شد ضمن تحصیل جهت کمک به تامین زندگی خانواده اش به کارگری مشغول شود. رفیق صلاح از ابتدای زندگیش با کار سخت و طاقت فرسا و نیز زندگی مشقت بار کارگری بار آمد.

نوجوانی بود که برخی خصوصیات برجسته در شخصیتش شکل گرفت. در جریان کار در شرکت های ساختمانی جاده سازی ها با تعدادی از کارگرانی که با هم کار می کردند آشنا و صمیمی شد. دلسوزی و احساس همدردیی که نسبت به رفقای کارگرش داشت او را به چهره مورد اعتماد در میان آنها تبدیل کرده بود. هم چون دوستانی نزدیک و همدل غالبا در خانه اش جمع می شدند و از درد و رنجشان از کار و مشکلاتشان و از مسائل دیگر شان باهم صحبت می کردند.

در سالهای آخر دبیرستان در کمیته پیکار با بیسوادی استخدام شد و شبها در کلاس بزرگسالان تدریس می کرد. رفیق صلاح توانست رابطه ای نزدیک با شاگردانش برقرار کند. تعدادی از شاگردانش کارگران با سابقه ای بودند که هر کدام در محل کار و زیست خود مورد اعتماد دیگر کارگران بودند.

کارگران جسوری که بارها در برابر کارفرمایان از حق خود و دیگر هم طبقه ای هایشان دفاع کرده بودند. رفیق صلاح در کلاس درس آنها را در یادگیری خواندن و نوشتن کمک میکرد، در همان حال نیز خود از کارگران شیوه مبارزه کارگری را می آموخت و تجربه کسب می کرد از مسائل و مشکلاتشان، آرمان و اهدافشان و نیز از شیوه اعتراض و مبارزه شان علیه ستمگران در رابطه با وضع معیشتشان سر در می آورد و آشنا می شد و همراهشان بود.

تدریس در کلاس شبانه نخستین قدم های سیاسی رفیق صلاح بود. عزمش را جزم کرد تا همراه و همگام آن هزاران انسان ستمدیده و معترضی باشد که برای از بین بردن ستم و نابرابری مبارزه می کنند.

در این دوران بود که رفیق صلاح به کمک رفیق انقلابی جمال نبوی پا به عرصه مبارزه سیاسی گذاشت. در سال 1355 از طریق دوستان و آشنایانش با محافل انقلابی دانشجویان دانشگاه تبریز آشنا شد و با پخش اعلامیه و جزوات سیاسی به مبارزات آنان کمک می نمود.

سال 1356 که در دانشسرای راهنمائی سنندج دانشجو بود، همزمان با شعله ور شدن مبارزه توده ای او نیز یکی از فعالین مبارزه دانشجوئی بود. در سال 1357 با تشکیلات اتحادیه کمونیست های ایران پیوند برقرار کرد. آنچه برای رفیق صلاح اهمیت داشت و جزو اعتقاداتش بود نه تعصب سازمانی بلکه فعالیت و مبارزه در راه رهائی طبقه کارگر از ستم و نابرابری و رسیدن به سوسیالیزم بود. که سراسر زندگی مبارزاتی وی گواه آن است.

وی در جریان قیام سال 1357 یکی از فعالین و مبارزان شهر سنندج بود. بعد از قیام همراه با چند رفیق دیگرش سازمان رزم دانشجویان و دانش آموزان را تشکیل دادند که وی بعنوان مسئول کمیته کارگری و کمیته دهقانی آن تشکل انتخاب گردید  و وظایفش را در ارتباط با سندیکای کارگران بیکار و کارگران کوره خانه های اطراف شهر سنندج پیش می برد.

بعد از یورش جمهوری اسلامی به کردستان در مرداد ماه سال 1358 و اوج گیری مبارزه انقلابی در کردستان رفیق صلاح همراه با تعدادی از رفقایش گروهی به نام ندای زحمتکشان تشکیل دادند و به باز تکثیر و پخش اعلامیه ها و اخبار مبارزاتی دیگر شهرهای ایران پرداختند. در آن مقطع رفیق صلاح دبیرمدرسه راهنمائی روستای بیساران بود. وی ضمن تدریس در مدرسه تلاش می کرد که شاگردانش را با مارکسیزم علم رهائی طبقه کارگر آشنا کند و در این کارش نیز موفق بود. دانش آموزان و مردم روستای بیساران رفیق صلاح را بسیار دوست داشتند. او را یار دلسوز و قابل اعتماد خود می دانستند، مسائل و مشکلاتشان را با وی در میان می گذاشتند. هنور هم زحمتکشان روستای بیساران سیمای این رفیق دلسوز و فداکار، صحبت های صمیمانه و آموزنده و بی غل و غش کمونیستی و اخلاقیات سالم و انقلابی و خلاصه شخصیت محبوب و مورد اعتماد این معلم و آموزگار انقلابی را بیاد دارند و یادش همیشه در خاطراتشان زنده است.

رفیق صلاح در جنگ تحمیلی 24 روزه شهر سنندج در اردیبهشت ماه سال 1359 همراه با دیگر رزمندگان شهر به مقابله با نیروهای اشغالگر جمهوری اسلامی پرداخت و از هیچ فداکاری ای دریغ نورزید.

در اواخر سال 1359 فعالیت و مبارزه خود را به کومه له پیوند زد و در پاییز همان سال در جریان خلع سلاح کردن نیروی مرتجع رزگاری نقش برجسته ای داشت. رفیق صلاح بشارتی در مدت فعالیتش در صف پیشمرگان کومه له در بسیاری عرضه های این مبارزه شرکت داشت. متانت و جسارت و قاطعیت وی علیه سرمایه داری و مدافعان سرمایه، فعالیت بی دریغش علیه هرگونه ستم و نابرابری جهل و خرافه و هر نوع موانع راه مبارزه طبقاتی و نیز دلسوزی و مهربانی اش نسبت به همرزمانش صمیمیت و زود جوشیش با کارگران و ستمدیدگان، تلاش و علاقه اش برای یادگیری و ارتقاء آگاهی کمونیستی خود و آموزش دیگر هم طبقه ای ها و رفقایش و تمکین نکردن به کم کاری ها و بی توجهی های خود و دیگر همسنگرانش، آنچنان شخصیتی به رفیق صلاح بخشیده بود که خاطره اش در قلب همه آن کسانی که او را از نزدیک می شناختند فراموش ناشدنی است.

رفیق صلاح در اسفند ماه سال 1362 به عضویت حزب کمونیست ایران پذیرفته شد. رفیق صلاح در طول فعالیتش در تشکیلات کومه له مسئولیت های مختلف را از مسئولیتهای سیاسی واحدهای نیروی پیشمرگ کومه له تا فعالیت در عرصه تبلیغ رادیوئی و دستیاری کمیته مرکزی کومه له سخت کوشانه و موفق پیش برد.

در تاریخ 27 اسنفد ماه سال 1366 هنگامیکه چند واحد از رفقای پیشمرگ در حال عبور از منطقه جنگی ایران و عراق در حلبچه بودند و در شرایطی که رژیم بعث عراق بمب های شیمیایی بر سر مردم منطقه ریخته بود، در کنار رودخانه سیروان با سرکوبگران جمهوری اسلامی درگیر جنگی خونین و نابرابر شدند، که پس از مقاومت قهرمانانه همراه ده ها تن از بهترین رفقایمان جان باختند.

با مرگ رفیق صلاح بشارتی حزب کمونیست ایران یکی از بهترین کادرهای خود و طبقه کارگر یکی از دلسوزترین و کارآمدترین یارانش را از دست داد.

ياد و خاطره رزمندگي و فداكاريهاي رفيق"صلاح بشارتی" براي هميشه زنده و جاوادن خواهد بود.