سهراب پزشک همدانی (کمال فارس)

 
 

تاریخ جانباختن: 1366.12.27/28

محل و نحوه جانباختن: کنار دریاچه سیروان در شاره زور کردستان عراق ـ نبرد سنگین و نابرابر با نیروهای رژیم

 

 

 
 

به‌رز و به‌رێز بێ یادی ئازیزی هاورێ سۆهراب پزشك هه‌مه‌دانی ناسراو به‌ كه‌مال فارس ئه‌ندامی شۆرشگیری حیزبی كۆمۆنیستی ئێران و پیشمه‌رگه‌ی شۆرشگیری كۆمه‌ڵه‌!

 

هاورێ سهراب سالی ١٣٣٧ له‌ یه‌كێك له‌ گه‌ره‌كه‌ فه‌قیرنشینه‌كانی شاری تاران له‌ دایك بوو. ده‌ورانی مناڵی و تازه‌لاوی خۆی هه‌ر له‌و گه‌ڕه‌كه‌ له‌ گه‌ل فه‌قر و مه‌حروومیه‌ت برده سه‌ر و خویندن تاچوون بۆ دانیشگای درێژه‌ پێدا.

له‌ ساڵه‌كانی ١٣٥٢ و ١٣٥٣ دا له‌ كۆر و كۆ بوونه‌وه‌كانی رووناكبیراندا، له‌ گه‌ڵ مه‌سایلی سیاسی و كۆمه‌ڵایه‌تی تیكه‌ڵاو بوو، رێگای خه‌بات و موبارزه‌ی گرته‌ به‌ر و تا دوایین هه‌ناسه‌ی ژیانی رێبواری شێلگیری ئه‌م رێگایه‌ بوو.

ناساندنی سه‌ختی و ناخۆشی یه‌كانی ژیانی كۆمه‌ڵانی سته‌م لیكراو، ته‌بلیغ بۆ خه‌بات له‌ دژی رژیمی شا، به‌شداری كردن له‌ كۆبوونه‌وه‌ی سیاسی و موتالعاتی دا، هه‌ول دان بۆ ناسینی هه‌رچی زیاتری شێوه‌كاری پۆلیسی سیاسی بۆ موبارزه‌، له‌ گه‌ڵی و ده‌یان فه‌عالییه‌تی تر، هه‌ر كام گوشه‌یه‌ك له‌ ژیانی هاروێ سهراب تا ساله‌كانی ١٣٥٦و ١٣٥٧ پیك دینن و هه‌ر كام له‌و مه‌یدانانه‌ گه‌لێك ده‌رس و ته‌جره‌به‌ی به‌ نرخی بۆ هاورێ سهراب تێدا بوو.

له‌م ده‌ورانه‌دا هاورێ سهراب وه‌ك رووناكبیرێكی شورشگیر به بی ئه‌وه‌ی په‌یوه‌ندی له‌ گه‌ل هیچ سازمانیك هه‌بێ، به‌شیوه‌ی سه‌ر به‌خۆ دریژه‌ی  به‌ كاری شۆرشگیرانه‌ی خۆی دا.

 ده‌ورانی ڕاپه‌رین بۆ هاورێ سهراب وه‌ك هه‌ر شورشگیرێكی تر ده‌ورانی جم و جۆڵ و هه‌ڵسوورانی بێ وچان و به‌شداری كردنی چالاكه‌نه‌، له‌ خه‌باتی بێ ئه‌مانی كۆمه‌ڵانی ملێونی خه‌ڵكی راپه‌ریوی ئێراندا بوو.

هاورێ سهراب دوای هاتنه سه‌ركاری رژیمی ج.ا میش بێ هیچ رارایی و دوو دل یه‌ك درێژه‌ی به‌ هه‌ڵسوورانی شورشگیرانه‌ی خۆی دا و ده‌ستی دایه‌ رۆشن كردنه‌وه‌ی ناوه‌رۆكی كۆنه‌په‌ره‌ستانه‌ و سه‌ركوتگه‌رانه‌ی ئه‌م رژیمه‌ و هه‌وڵی ده‌دا خۆی و كه‌سانی ده‌ورو به‌ری بۆ خه‌باتی بێ ئه‌مان و نه‌پساوه‌، له‌ دژی ئه‌م رژیمه‌ و شیار و ته‌یار بكا.

له‌م هه‌نگاوه‌ به‌ره‌و پێشانه‌یدا له‌ گه‌ڵ جه‌ریانی ماركسیسزمی شورشگیر ئاشنا بوو، ئه‌مه‌ توانی هاورێ سهراب بخاته‌ سه‌ر ئه‌م رێبازه‌ی كه‌ به‌ شوێنیدا ده‌گه‌ڕاو له‌و كاته‌وه‌ وه‌ك كۆمۆنیستی كی شاره‌زا به‌ سه‌ر رێی رزگاری كرێكاران و زه‌حمه‌تكیشان دا هاته‌ مه‌یدان.

له‌ ساڵی ١٣٥٩ له‌ گه‌ل كۆمه‌ڵه‌ په‌یوه‌ندی هه‌بوو و وه‌ك دۆستێكی نزیك هاوكاری له‌ گه‌ڵ كۆمه‌ڵه‌ ده‌كرد.

دانێشگا بۆ هاورێ سهراب كه‌ وه‌ك شورشگێرێكی كۆمۆنیست له‌ سه‌ر خه‌باتی بێ وچان و شێلگیر بۆ رزگاری كرێكاران و زه‌حمه‌تكێشان به‌ ته‌واوی سوور بوو، وه‌ قورس و قایم له‌ سه‌ری پێی داگرتبوو ئیتر به‌ر ته‌سك و ته‌نگه‌به‌ر ببوو وه‌ و هه‌لسوورانی ئاوا لێبراوانه‌ له‌م چوارچێوه‌یه‌دا نه‌ده‌گونجا.

ساڵی ١٣٦٥ دانشگای به‌ جێ هێشت و له‌و كاته‌وه‌، ژیانی خۆی به‌ ته‌واوی خسته‌ پێناو كاری شورشگیرانه‌ و دریژه‌ی خه‌بات و هه‌ڵسوورانی شورشگیرانه‌ی خۆی به‌ كۆمه‌ڵه‌وه‌ گرێ دا و له‌ لایه‌ن كۆمه‌ڵه‌وه‌ بۆ دریژه‌ی كاری شورشگیرانه‌ و كۆمۆنیستی له‌ ته‌شكیلاتی كۆمه‌ڵه‌ له‌ شاری تاران دا سازمان درا.

له‌ زستانی ساڵی ١٣٦١ دا ته‌شكیلاتی كۆمه‌ڵه‌ له‌ تاران كه‌وته‌ به‌ر هێرشی ده‌ڕندانه‌ی رژیم و هاوری سهراب به‌ هۆی مه‌سایلی ئه‌منیتیه‌وه‌ هاته‌ كوردستان و به‌ ریزی پێشمه‌رگه‌ی كۆمه‌ڵه‌ په‌یوه‌ست بوو. دوای ته‌واو كردنی ده‌وره‌ی ئاموزشی پێشمه‌رگایه‌تی، له‌ ساڵی ١٣٦٢ دا له‌ په‌لی شه‌هیدان چیای ناوچه‌ی سنه‌ سازمان درا و به‌م چه‌شنه‌ پێی نایه‌ نیۆ قوناغێكی تره‌وه‌ و له‌ ره‌وتی به‌ره‌و پیشی هه‌لسوورانی كۆمۆنیستی خۆی دا جه‌ساره‌ت و فیداكاری كه‌ به‌شێك له‌ تایبه‌ت مه‌ندی ره‌زمه‌نده‌یی و كۆمۆنیستی هاورێ سهراب بوون له‌ شه‌ڕه‌ گه‌وره‌كانی ژاوه‌رۆ و كه‌ڵاته‌رزان دا به‌ باشی خۆی نواند، وه‌ به‌م تایبه‌ت مه‌ندی یه‌وه‌، توانی زۆر زوو جێی خۆی له‌ناو دڵی هاو سه‌نگه‌رانی دا بكاته‌وه‌.

له‌ زستانی ساڵی ١٣٦٢ دا بۆ مه‌ئموورێیه‌تێك له‌ گه‌ڵ واحیده‌كه‌ی چوو بۆ مه‌ڵبه‌ندی سه‌ر سنوور، له‌ ماوه‌ی ئه‌م مه‌ئموورییه‌ته‌دا رۆژ له‌ گه‌ڵ رۆژ زیاتر لێهاتوویی  یه‌كانی وه ‌ده‌ر ده‌كه وتوو هه‌ڵسووراوانی زۆری له‌ كاتی فرعالییه‌ته‌ سیاسی و نیزامی یه‌كانی واحیده‌كه‌ی دا، له‌ خۆی نیشان دا.

جیدییه‌ت و جه‌ساره‌ت و فیداكاری وئیحساسی قوڵی به‌ رزگاری كریكاران و زه‌حمه‌تكیشان و تایبه‌ت مه‌ندی سه‌میمی و تیكه‌لاو بوونی له‌ گه‌ڵ زه‌حمه‌تكیشان و گه‌لیك تایبه‌ت مه‌ندی كۆمۆنیستی دیكه‌ كه‌ له‌ خۆی نیشان ده‌دا، بوو به‌ هۆی ئه‌وه‌كه‌ هاورێ سهراب له‌ كاتی مه‌ئموورییه‌ته‌كه‌ی له‌ مه‌لبه‌ندی سه‌رسنووری له‌ زستانی ساڵی ١٣٦٢ دا ببیته‌ ئه‌ندامی كۆمه‌ڵه‌.

له‌ به‌هاری ساڵی ١٣٦٣ دا گه‌ڕایه‌وه‌ بۆ ناوچه‌ی سنه‌ و له‌ شه‌ڕه‌كانی كۆماسی و كه‌ڵاته‌رزان دا به‌ شداری كرد گه‌لیك له‌ خۆ بوردوویی و ره‌زمه‌نده‌گی له‌ خۆ نواند و پاش ماوه‌یه‌ك بۆ مه‌ئمورییه‌ت له‌ گه‌ڵ واحده‌كه‌ی چوو بۆ ناوچه‌ داگیركراوه‌كانی ژاوه‌رۆ و كه‌ڵاته‌رزان و كۆماسی و له‌ جه‌ریانی مه‌ئموورییه‌تشدا له‌ ته‌واوی عه‌مه‌لیاته‌ نیزامی یه‌كانی واحده‌كه‌ی دا به‌شداری یه‌كی هه‌ڵسووراوانه‌ی بوو وه‌ به‌ جیدیه‌ت و لێهاتوویی یه‌وه‌، مئمو‌ریه ته‌كانی به‌رێوه‌ ده‌برد.

به‌هاری ساڵی ١٣٦٤ له‌ ئاوایی میانه‌ له‌ شه‌ریكدا بریندار بوو وه‌ بۆ ساریژ بوونه‌وه‌ی برینه‌كانی نیردرایه‌ بیمارستانی مه‌ركه‌زی كۆمه‌ڵه‌.

دوای سارێژ بوونه‌وه‌ی برینه‌كه‌ی له‌ سه‌ر داوای خۆی، گه‌ڕایه‌وه‌ ناوچه‌ی سنه‌ و بۆ ماوه‌یه‌ك مه‌سئوولێیه‌تی ته‌سلیحاتی ناوچه‌ی پێ سپێردراو پاشان وه‌ك مه‌سئوولی سیاسی ده‌سته‌ له‌ گوردانی شاهۆ دا سازمان درا.

له‌ زستانی ساڵی ١٣٦٦ دا چووه‌ گوردانی شوان، و له‌ویش وه‌ك مه‌سئوولی سیاسی ده‌سته‌ دریژه‌ی به‌ هه‌لسوورانی كۆمۆنیستی خۆیدا.

هاورێ سهراب ته‌نیا به‌ كار له‌ نیو واحدكه‌ی دا ناناسریته‌وه‌ و له‌ باقی مه‌یدانه‌كانی هه‌ڵسووران و فه‌عالییه‌تی ناوچه‌ و هه‌موو ته‌شكیلات دا، هه‌ستی به‌ مه‌سئوولێیه‌تی زۆر ده‌كرد و هه‌وڵی ده‌دا نه‌قشی خۆی بنوێنێ. هاورێ سهراب له‌ قووڵایی دڵه‌وه‌ بروای به‌ رزگاری كریكاران و  زه‌حمه‌تكیشان هه‌بوو وه‌ به‌ چاو پێكرو تنیان خوشحال ده‌بوو، به‌ شوور وشه‌وق و دڵسۆزی یه‌وه‌ له‌ گه‌ڵیان داده‌نیشت و ده‌رده‌ دڵی له‌ گه‌ڵ ده‌كردن و له‌ موشكلات وگیرو گرفتیانی ده‌پرسی و قسه‌ی له‌ گه‌ل ده‌كردن و ریی رزگاری له‌م ژیانه‌ تاڵ و مه‌ینه‌ت باره‌ی بۆ باس ده‌كردن.

به‌ڵام به‌ داخه‌وه‌ مه‌رگ ریگای دریژه‌دان به‌ ریگای پیرۆزی لی به‌ست و هاوری سهرابی پزشك همدانی ناسراو به‌ كه‌ماڵ فارس، له‌ ریكه‌وتی ٢٧ ره‌شه‌مه‌ی ساڵی ١٣٦٦ دا كاتیك له‌ گه‌ڵ واحدێك له‌ هاورییانی گردانی شوان خه‌ریكی دوور كه‌وتنه‌وه‌ له‌ مه‌یدانی شه‌ری نیوان ئیران و عیراق له‌ ناوچه‌ی حه‌ڵه‌بجه‌ بوون، له‌ گه‌ل هیزیكی گه‌وره‌ی ج.ا تووشی شه‌ریكی سه‌خت و خوێناوی هاتن و دوای مه‌سموم بوون به‌ شیمیایی بارانی حه‌له‌بجه‌ ئه‌م شه‌ڕه‌ بوو به‌ ئاخرین مه‌یدانی نیشان دانی فیداكاری و جه‌ساره‌ت له‌ خۆی بووردوویی هاوری سهراب و له‌م شه‌ڕه‌دا، سه‌ر به‌رزانه‌ گیانی به‌خت كرد و دریژه‌ی ریگای پیروزی له‌ گه‌ڵ غه‌م و په‌ژاره‌یه‌كی زۆر بۆ ئێمه‌ به‌ جێ هێشت.

یادی هاورێ سهراب پزشك همدانی ناسراو به‌ كه‌ماڵ فارس به‌رز و به‌ریزه‌ و ریگای پڕ ریبوار.

 
 


گرامی باد یاد رفیق سهراب پزشک همدانی (کمال فارس

عضو حزب کمونیست ایران و پیشمرگ کومه له

 

رفیق سهراب که در صفوف کومه له با نام کمال فارس شناخته میشد، سیمای متین ، جدی و مبارزی قدیمی که اندوخته ها و تجارب بسیاری از مبارزه علیه رژیمهای پهلوی و جمهوری اسلامی داشت. کمال در زمره مبارزینی قرار داشت که نشیب و فرازهای مبارزه طبقاتی خللی در اراده استوار آنها بوجود نمی آورد،مبارزینی که که  با دورنمایی  روشن و در راستای تحقق اهدافی والا به میدان مبارزه گام می نهندو هیچگاه این میدان را برخود محدود نمی بینند، کمال چینن انقلابی ای بود. 

سهراب متولد سال 1337 بود و دوران کودکی و نوجوانی خود را در یکی از محله های قدیمی و زخمتکش نشین شهر تهران سپری کرد. در سالهای 52-53 در ارتباط با یک مخفل از روشفکران انقلابی قرار گرفت و علیرغم خفقان بی حد و مرزی که توسط  پلیس و ساواک و سایر دستگاههای سرگوبگر رژیم بر جامعه ایران مسلط شده بود با جسارت و فداکاری کم نظیری به فعالیت انقلابی پرداخت و تا سال 1357 با شرکت در محافل سیاسی و مطالعاتی ، پخش جزوه ها و کتب سیاسی در محافل و در میان رفقای نزدیکش و تبلیغ برای مبارزه علیه رژیم شاه و تلاش برای شناخت هرچه بیشتر شیوه کار پلیس سیاسی (ساواک) و خنثی کردن توطئه های آنان نقش خود را در کار آگاهگرانه و بیداری توده های محروم ایفا کرد و در عین حال در میدان این فعالیتها درسها و تجارب ارزنده ای آموخت. 

انقلاب شکومند سال 1357 برای کمال نیز مانند هر انقلابی دیگری دورانی سرشار از تحرک و فعالیت بی وقفه و شرکت فعالانه در مبارزات توده های میلیونی مردم بپاخاسته ایران بود. در تظاهراتها و میتیگ های وسیع توده ای شرکت میکرد، اعلامیه و شبنامه پخش مینمود، در جهت تشکیل جمع ها و محافل مبارزاتی تلاش میکرد، به افشای ماهیت خیانتکارانه و ارتجاعی حزب توده می پرداخت و فعال وپرشور دوشادوش توده های مردم مبارز در قیام مسلحانه و تعرض به پادگانها و مراکز نظامی و سرکوبگر رژیم شاه و خلع سلاح آنها شرکت میکرد. 

با روی کار آمدن رژیم جمهوری اسلامی رفیق کمال بدون هیچ تزلزل و تردیدی و با شناختی که از ماهیت رژیم حاکم داشت پیگیرانه تر فعالیتهای انقلابی خود را پی گرفت و انرژی و تلاش خود را وقف آگاهگری و تشویق توده های مردم به مبارزه علیه رژیم جمهوری اسلامی نمود.

کمال از صمیم قلب به رهایی کارگران و زخمتکشان عشق می ورزید و با دلسوزی وصمیمیت بسیار از مسایل و مشکلاتشان جویا میشد. این خصوصیات به وی سیمای مبارزی محبوب و قابل اعتماد کارگران و زخمتکشان و همه کسانی که وی را میشناختند، داده بود.

رفیق سهراب سال 1359 با کومه له ارتباط گرفت و به مثابه رفیقی فعال و پرشور به همکاری با این سازمان پرداخت. دیگر برای کمال که به مثابه یک انقلابی کمونیست بر مبارزه ای بی وقفه و پیگر برای رهایی کارگران و زخمتکشان پای میفشرد، مبارزه صرف در محیط دانشگاه که وی در آن هنگام در آن مشغول تحصیل بود محیطی تنگ و محدود بود و شور و اشتیاق وی به مبارزه ای قاطعانتر و پیگیرانه در این چهارچوب محدود پاسخ نمیگرفت، سال 1360 با ترک محیط دانشگاه زندگی خود را همچون یک انقلابی حرفه ای وقف فعالیت و تلاش مبارزاتی نمود و در تشکیلات مخفی کومه له در تهران به کار پرداخت. 

سهراب اکنون دیگر مجموعه ای تجارب ارزنده مبارزاتی کسب کرده بود و تلاش میکرد با بهره گیری از این تجارب وظایف انقلابی خود را با جسارت و جدیت و به بهترین نحو ممکن پیش ببرد.

رفیق کمال در زمستان سال 1361 و به دنبال یورش سبعانه رژیم جمهوری اسلامی به تشکیلات کومه له در تهران با دقت و کاردانی خود را از توطئه رژیم در جهت دستگیری انقلابیون نجات  داده و عازم کردستان شد و مدتی بعد به صف پیشمرگان کومه له پیوست.

رفیق کمال در صفوف پیشمرگان کومه له در نواحی سنندج و سرسنور (شهرهای مرزی) و در صفوف پیشمرگان پل شهیدان چیا و گردان شوان فعالیت کرد. پیوستن به نیروی پیشمرگ کومه له برای کمال عرصه ای جدید از فعالیت کمونیستی و انقلابی بود، عرصه ای که با جدیت، دلسوزی و رزمندگی فراوان در آن تلاش کرد، کمال را می توانستی در مدت کوتاهی از روی خصوصیات برجسته کمونیستی اش بشناسی و چنین خصوصیاتی او را سریعا به رفیقی صمیمی وجدی در میان همرزمانش تبدیل کرد و در زمستان سال 1362 به عضویت حزب کمونیست ایران پذیرفته شد.

رفیق سهراب در میدان نبرد مسلحانه نیز همانند کارآگاهگرانه  رفیقی جدی و ثابت قدم بود، در بسیاری از نبردهای پیشمرگان کومه له در نواحی سنندج، مریوان و بانه علیه مزدوران رژیم جمهوری اسلامی مهر و نشانی از فداکاری و رزمندگی کمال را بر خود داند. در یکی از همین  نبردها با مزدوران جمهوری اسلامی در روستای میانه - مریوان مجروح شد و با بهبودی نسبی ای که بازیافت مجددا برای ادامه کار و فعالیت انقلابی عازم ناحیه سنندج شد.

از این مقطع  در سال 1364 تا لحظه مرگ سرفرازانه اش کمال مسئولیت سیاسی واحدی از رفقای    پیشمرگ در گردان شاهو و سپس گردان شوان را عهده دار بود. کمال اگر در میان رفقا و همسنگرانش نفوذ و اعتبار خاصی داشت  و اگر در میان توده های محروم صمیمی و قابل اتکا و محبوب بود نه بخاطر موقعیت تشکیلاتیش بلکه به دلیل دارا بودن خصوصیات ارزنده  کمونیستی، به دلیل صمیمت و فداکاری و دلسوزی بسیاری بود که نسبت به توده های مردم و همرزمانش از خود نشان میداد. او به رفقایش درس صمیمت ، جسارت و فداکاری ، درس مبارزه جدی با افکار و عقاید غیر کارگری می آموخت و خود در این میدان رهروی جدی و استوار بود. برای کمال مبارزه هیچگاه به همان عرصه مشخصی که در آن فعالیت میکرد محدود نمیشد و همواره نسبت به هر آنچه در دوروبرش و در جامعه اتفاق می افتاد کنجکاو و حساس بود بود و با احساس مسئولیت فراوان تلاش میکرد در هر جا و مکانی که میتواند نقش خود را به مثابه رزمنده ای کمونیست ایفا کند.

با تاسف فراوان مرگ بیش از این کمال که فرزند آگاه و هوشیار زخمتکشان تهران و چهره ای محبوب و صمیمی در میان کارگران و توده های مردم کردستان ، که کمال بهترین و پربارترین سالهای زندگیش را در صفوف مبارزات آنها سپری کرده بود مجال نداد و در تاریخ 27-28 اسفند 1366 هنگامی که همراه چند واحد از رفقای پیشمرگ کومه له از گردان شوان قصد عقب نشینی از منطقه جنگی حلبجه را داشتند ، در جریان نبردی سخت و نابرابر با نیروهای جنایتکار جمهوری اسلامی قلب پر شورش آماج گلوله قرار گرفت و از تپش باز ایستاد.

یادش روشنی بخش راهمان خواهد بود