به‌رز و به‌رێز بێ یادی هاورێ "محمد نه‌سری" ناسراو به‌ "حه‌مه‌ی له‌نگه‌رێز" ئه‌ندامی تێكۆشه‌ری حیزبی كۆمۆنیستی ئێران و یار ویاوه‌ری دلسۆزی زه‌حمه‌تكیشانی ژاوه‌رۆو كه‌لاته‌رزان!

هاورێ محمد سالی ١٣٤٢ له‌ كۆشی بنه‌ماله‌یه‌كی زه‌حمه‌تكێش له‌ ئاوایی "له‌نگه‌رێ"ی ژاوه‌رۆ له‌ دایك بوو. وه‌ تا كه‌لاسی سێ ی راهنمایی ده‌رسی خۆیند. ئه‌و كات كه‌ له‌ ئاوایی "نگل" ده‌ێخوێند هاوكات بوو له‌ گه‌ل ده‌سپێكردنی خه‌باتی شۆرشگێرانه‌ی خه‌لكی ئێران له‌ دژی رژیمی شا، و هاوری حه‌مه‌ به‌ هۆی رق و كینه‌ی ده‌رحه‌ق به‌م نیزامه‌ و په‌یوه‌ندی و دوستایه‌تی له‌ گه‌ل موعه‌لیمه‌ تێكوشه‌ره‌كانی، بوو به‌ یه‌كیك له‌ به‌ شدارانی هه‌لسووراوی خه‌بات و موبارزه‌ی خه‌لكی "نگل" و دانش ئاموزه‌كان، و له‌ جه‌ریانی گرتنی پاسگای "نگل" له‌لایه‌ن خه‌لكه‌وه‌ به‌شداری چالاكانه‌ی كرد.

به‌ ده‌سپێكردنی هه‌لسوورانی عه‌له‌نی كۆمه‌ڵه‌ له‌و ناوچه‌یه‌، بوو به‌ هەڵسوراوی كۆمه‌ڵه‌ و دلسۆزانه‌ و به‌وره‌یه‌كی شۆرشگیرانه‌وه‌ ده‌ستی به‌ ته‌بلیغی سیاسه‌ت و ئامانجه‌كانی كۆمه‌ڵه‌ كرد و له‌ نێو دانش ئاموزه‌كان و خه‌لكی فه‌قیر و هه‌ژاردا له‌ سه‌ر پیویستی خه‌باتی یه‌كگرتوانه‌ و هه‌تا سه‌ری كریكاران و زه‌حمه‌تكیشان بۆ دامه‌زراندنی حكوومه‌تی كارگه‌ی پی دا ده‌گرت.

هاورێ حه‌مه‌ له‌ به‌ر ده‌سته‌نگی خانه‌واده‌كه‌ی نه‌یتوانی درێژه‌ به‌ خۆیندن بدات و بۆ كار كردن روی كرده‌ شاره‌كانی تاران و كه‌رج و به‌نده‌ر عه‌باس.

ئه‌و بروا قورس و قایمه‌ی به‌ هێزی به‌رینی جه‌ماوه‌ری كرێكار بووی هانی ده‌دا كه‌ سه‌ره‌رای كار و ره‌نج، له هه ر فرسه‌تیك بۆ په‌یوه‌ند و دۆستایه‌تی له‌ گه‌ڵ كرێكاره‌كان كه‌ڵك وه‌رگرێ.

سالی ١٣٥٩ هاورێ حه‌مه‌ی له‌نگه‌رێز گه‌رایه‌وه‌ ئاوایه‌كه‌یان و تا سالی ١٣٦٢ به‌ شیوه‌ی نه‌هینی هه‌ڵسوورانی ته‌شكیلاتی خۆی له‌ گه‌ڵ كۆمه‌ڵه‌ برده‌پیش. له‌و ماوه‌یه‌دا وه‌ك كرێكاریكی وشیار كه‌ له‌ ژیان و خه‌باتی دا خاراو ببوو و سیاسه‌ت و ئامانجه‌ كۆمۆنیسته‌كانی چینی كرێكاری به‌ باشی لێ حالی ببوو، له‌ ئیعترازات وموبارزاتی خه‌لكی ئاواییه‌كه‌یان له‌ دژی ده‌سه‌لاتی سه‌ركوتگه‌رانی ج.ا دا، له‌ په‌یوه‌ند گرتن و سه‌میمیه‌ت هه‌ر چی زیاتر له‌ گه‌ل هاو چینه‌كانی، له‌ كۆ كردنه‌وه‌ی یارمه‌تی مالی بۆ كۆمه‌ڵه‌ و ته‌بلیغی شیلگێرانه‌ی بیروباوه‌ری كۆمۆنیستی وه‌ ئاموزش و هیدایه‌تی كۆرێكی لایه‌نگرانی كۆمه‌ڵه‌ له‌ ئاوایه‌كه‌یان كات و ساتی نه‌ده‌زانی و وه‌ك رێ نیشانده‌رێكی تیكۆشه‌ر به‌ دلسۆزی و فیداكارانه‌ ئه‌و ئه‌ركانه‌ی به‌ جێ ده‌گه‌یاند.

سالی ١٣٦٢ هێزه‌كانی ج.ا به‌و كارو هه‌ڵسوورانه‌ی ئه‌ویان زانی و چه‌ند جار ویستیان ده‌ستگیری كه‌ن به‌لام خۆشه‌ویستی هاورێ محمد لای خه‌لكی ئاوایی ببو به‌ دیوارێكی مه‌حكه‌م به‌رانبه‌ر به‌م پیلانه‌ی هێزی داگیركه‌ری رژیم و به‌ هاوكاری ئه‌وان، به‌ كرێكیراوان له‌ ده‌سگیر كردنی ناكام مانه‌وه‌. دواتر به‌ رێنوینی كۆمه‌ڵه‌ ئه‌و و هاورێ گیانبه‌خت كردوو عمر لنگه‌رێز سه‌نگه‌ری هه‌ڵسوورانی خۆیان گواسته‌وه‌ و روویانكرده‌ هه‌لسوورانی پیشمه‌رگانه‌.

هاورێ حه‌مه‌ی لنگه‌رێز زستانی ١٣٦٢ پاش ته‌واو كردنی ده‌وره‌ی ئاموزشی له‌ گوردانی ئاریز سازمان درا و ئه‌و جار له‌م سه‌نگه‌ره‌دا، له‌ سه‌نگه‌ری خه‌باتی چه‌كدارانه‌ی كریكاران و زه‌حمه‌تكیشان دریژه‌ی به‌ هه‌ڵسوورانی كۆمۆنیستی و شۆرشگیرانه‌ی دا.

هاوری محمد نه‌سری به‌ هۆی چوونه‌ سه‌ری كارامه‌یی و لێ زانی له‌ ئه‌نجام كاری كۆمۆنیستی وشیاریده‌رانه‌ له‌ نێو خه‌لكی زه‌حمه‌تكیش دا، له‌ به‌هاری ١٣٦٤ وه‌ هه‌تا پاییزی ١٣٦٦ بوو به‌ ده‌ستیاری ده‌سته‌ی ریكخستنی ژاوه‌رۆ و كه‌لاته‌رزان، وه‌ هه‌ر له‌ دورانه‌شدا بوو به‌ ئه‌ندامی حیزبی كۆمۆنیستی ئێران.

هاوری محمد نه‌سری كه‌ خۆی كریكاریك بوو، ژانی ئه‌م ژیانه‌ مه‌ینه‌تباره‌ی به‌ ته‌واوی وجودیه‌وه‌ هه‌ست پێ كرد بوو، باوه‌ڕی قووڵی به‌ هێزی چینی كریكار بۆ گورینی ئه‌م نیزامه‌ پێچه‌وانه‌یه‌ هه‌بوو و‌ له‌و چه‌ند ساله‌شدا گه‌لیك ده‌رس و ته‌جره‌به‌ی ده‌س كه‌وتبوو له‌ كار و هه‌لسوورانی ده‌سته‌ی رێكخستنی ژاوه‌رۆ و كه‌لاته‌رزان دا و ده‌وری به‌رچاوی گێرا. به‌ زمانیكی پاراو ساكار له‌ نێو ژنان و پیاوان دا له‌ سه‌ر ده‌رد و مه‌ینه‌ته‌كانیان و ریگای رزگاریان و له‌ سه‌ر پیویستی بیروباوه‌ر و خه‌باتی كۆمۆنیستی ته‌بلیغی ده‌كرد.

هاورێ حه‌مه‌ی له‌نگه‌ریز بیجگه‌ له‌ كاری كۆمۆنیستی له‌ نێو زه‌حمه‌تكیشان دا، له‌مه‌یدانی هه‌لسوورانی نیزامیش دا لیهاتوو بوو. و‌ له‌ زۆریك له‌ مه‌ئموریه‌ته‌كانی ده‌سته‌ی ریكخستن له‌ ناوچه‌ داگیركراوه‌كان دا مه‌سئوولییه‌تی پێ ده‌سپیردرا و به‌ جیدیه‌ت و عه‌لاقه‌وه‌ به‌ جێ ده‌گه‌یاند.

هه‌ر ئه‌و بروا و متمانه‌یه‌ی كه‌ خه‌لكی هه‌ژار به‌و رۆله‌ خۆشه‌ویسته‌یان بوو، له‌ نێو هاو سه‌نگه‌رانیشی دا هه‌ر به‌و جۆره‌ دلسۆز بوو بۆیان. پاییزی سالی ١٣٦٦ ئه‌ركی مه‌سئوولیه‌تی سیاسی  ده‌سته‌یه‌ك له‌ هاورێ یانی گوردانی ئاریزی پێ سپیردرا كه‌ له‌م كاره‌شدا سه‌ركه‌وتو بوو و‌ به‌ نزیكایه‌تی و په‌یوه‌ندیك كه‌ له‌ گه‌ل هاوسه‌نگه‌رانی بووی به‌وردی له‌ ئاموزش و بارهێنانان به‌ ده‌ربه‌ستی له‌ خۆ نیشان ده‌دا.

له‌ هه‌لسوورانی سالی ١٣٦٧ی هاورێیانی تیپی ١١ی سنه‌شدا هاوری حه‌مه‌ هه‌ر به‌م شوورو شه‌وقه‌وه‌ به‌شداری كرد.

 به‌ داخه‌وه‌ رۆژی ٢٩ی گه‌لاویژ سالی ٦٧ له‌ ده‌وروپشتی ئاوایی "كانی تەمرخان"ی مه‌ریوان له‌ جه‌ریانی شه‌ریكی قاره‌مانانه‌ له‌ دژی هیزه‌كانی ج.ا كه‌وته‌ به‌ر گولله‌ی پاریزه‌رانی سته‌م و چه‌وسانه‌وه‌ بۆ هه‌میشه‌ به‌ جێی هیشتین.

یاد وبیره‌وه‌ریه‌كانی هاورێ محمد نه‌سری ناسراو به‌ حه‌مه‌ی له‌نگه‌رێز به‌رز و به‌رێزن و هه‌ر زیندوو ده‌مینیته‌وه‌!

گرامی باد یاد کارگر آگاه و رزمنده و سیمای محبوب زحمتکشان

کلاترزان و ژاورود و عضو حزب کمونیست ایران رفیق محمد نصری
 

رفیق محمد نصری معروف به "محمد لنگه ریز"  در شرکت چکش تهران کار میکرد، با پایان کارش هر روز همراه دوست و همرزم صمیمی اش رفیق جانباخته "محمد نگلی" با عجله خود را به محل تجمع کارگران فصلی در "سعادت آباد" و مکانهای دیگر می رساند، کارگران این رفیق صمیمی و دلسوز خود را خوب به یاد دارند که با زبانی ساده و شیرین از نابرابریها برایشان سخن می گفت و از مسائل مختلف با او صحبت می کردند، محمد صمیمانه با آنها پیوند می گرفت، خود کارگر بود و رنج و مشقات بیشماری را در زندگی متحمل شده بود، زندگیش آمیزه ای از کار و تلاش روزمره برای تامین معاش از سویی و فعالیت انقلابی از سوی دیگر بود.

رفیق محمد سال 1342 در روستای لنگه ریز متولد شد و در همین روستا تا کلاس اول راهنمایی تحصیل کرد، و سپس برای آدامه تحصیل به روستای نگل رفت، این دوران از زندگی رفیق محمد مقارن بود با شروع مبارزات توده ای سال 1357، محمد که از طریق پیوند با معلمان انقلابی بسیاری چیزها آموخته بود و از آنها درس عشق به آزادی و رهایی را فرا گرفته بود، با شروع این مبارزات به مثابه یکی از فعالان پرشور  مبارزات دانش آموزی پا به میدان مبارزه  نهاد و در جریان فتح پاسگاه نگل توسط اهالی روستا فعالانه شرکت کرد.

با اعلام موجودیت کومه له رفیق محمد در ارتباط با کومه له قرار گرفت و به تبلیغ سیاستها و اهداف کومه له پرداخت. در همین مقطع فشار تامین معاش خانواده او را ناچار به ترک تحصیل نمود  و بدنبال کار روانه شهرهای تهران، کرج و بندر عباس شد. این دوران برای محمد سر آغازی بود در جهت شناخت عمیق تر از مسائل موجود در جامعه، با تیزبینی و دقت همه چیز را مورد بررسی قرار می داد، ریشه نابرابریها را می یافت و به راه چاره از بین بردن آنها می اندیشید، کار در شهرهای دیگر ایران برای رفیق محمد علاوه بر اینکه کمکی بود به تامین معاش خانواده اش، عرصه ای بود که ستم و استثمار را لمس می کرد، بی حقوقیها و تحقیرها را تجربه می کرد و در عین حال با کارگران نقاط دیگر پیوند دوستانه برقرار می کرد، محمد شبانه روز کار می کرد، می آموخت، تجربه و عقاید کمونیستی و اهداف کومه له را در میان کارگران بسط و گسترش می داد و در همین مقطع در یکی از اعتصابات کارگری در شرکت چکس تهران به منظور افزایش دستمزدها نقش فعالی ایفا نمود.

سال 1359 رفیق محمد به کردستان باز گشت و تا سال 1362 در بخش مخفی تشکیلات کومه له فعالیت انقلابی خود را ادامه داد، در این دوران در اعتراضات و مبارزات اهالی زحمتکش روستا دلسوزانه و فعالانه شرکت می کرد و در عین حال آموزش و هدایت جمعی از دوست داران کومه له را عهده دار شد، چندی بعد مزدوران جمهوری اسلامی که پی به فعالیتهای انقلابی رفیق محمد برده بودند در صدد دستگیریش بر آمدند، اما توطئه های مزدوران برای دستگیری وی هربار توسط اهالی زحمتکش روستا خنثی میشد، و مدتی بعد بنا به رهنمود کومه له به صفوف پیشمرگان کومه له پیوست. قبل از ترک روستا، اجتماعی از جوانان روستا برپا کرد و در این اجتماع در مورد ضرورت ادامه فعالیت انقلابی و شیوه های گوناگون پیشبرد مبارزه با آنان سخن گفت و دلسوزانه رهنمودهایی برای ادامه فعالیت انقلابی به آنان داد. صفوف پیشمرگان کومه له برای محمد ادامه هرچه پیگیرانه تر فعالیتهای انقلابیش بود، اینبار این کارگر آگاه اسلحه بر دوش گرفته و در سنگر نبرد مسلحانه در مناطق مختلف حضور می یافت و جسورانه به مقابله با نیروهای جمهوری اسلامی می پرداخت. بهار سال 1364 رفیق محمد برای پیشبرد کار کمونیستی و آگاهگرانه در میان توده های مردم در دسته سازمانده ژاورود و کلاترزان سازماندهی شد و در همین مقطع به عضویت حزب کمونیست ایران در آمد.

رفیق محمد تمام تجاربی که از کار در میان کارگران و زحمتکشان کسب کرده بود و هر آنچه که در صفوف پیشمرگان کومه له آموخته بود بکار بست تا هرچه بهتر و بیشتر بتواند توده های زحمتکش را به رهایی و برابری فرا بخواند و به آنها درس مبارزه و عشق به آزادی و برابری بدهد.

خصوصیات انقلابی و با رز رفیق محمد نصری، متانت و دلسوزی و صمیمیتش او را در جمع همسنگرانش وی را به رفیقی قابل اتکاء و محبوب بدل کرده بود. پاییز سال 1366 رفیق محمد مسئولیت سیاسی یک واحد از پیشمرگان را عهده دار شد و در فعالیتهای سال 1367 رفقای تیپ 11 سنندج با شور و علاقه فراوان چون همیشه شرکت کرد.

روز 29 مرداد ماه سال 1367 در نزدیکی روستای کانی ته مه رخان در ناحیه مریوان در نبردی قهرمانانه با مزدوران جمهوری اسلامی مورد اصابت گلوله مزدوران قرار گرفت و جان باخت.

یادش گرامی باد.